บัลลังก์หมอยาเซียน บทที่ 345 นางฆ่าตัวตาย

sprite

หยวนชิงหลิงยื่นมือออกไปดึงแขนเสื้อของมู่หรูกงกงเบาๆ เอ่ยเสียงเบาว่า “กงกง เกี่ยวข้องกับเรื่องคดีของฉู่หมิงชุ่ยใช่หรือไม่ ”

มู่หรูกงกงพูดว่า “พระชายา ท่านอย่ากังวลไปเลย ไม่ว่าเรื่องอะไร ฮ่องเต้ย่อมต้องถามความคิดเห็นของท่านก่อน ถ้าหากท่านไม่เห็นด้วย ฮ่องเต้เองก็รู้ว่าควรทำเช่นไร ”

คำพูดนี้ ทำให้หยวนชิงหลิงหัวใจกระตุก

มันเรื่องอะไรกันจึงต้องถามความคิดเห็นของนางก่อน เรื่องส่วนรวมนั้นคงไม่ต้อง นอกจากเรื่องภายในจวน

และเรื่องภายในจวน ถ้าถามนางแล้วนางจะต่อต้านอย่างถึงที่สุด ก็น่าจะเป็นเรื่องแต่งพระชายารอง

หยวนชิงหลิงลำบากใจ นี่เพิ่งจะสงบลงได้ไม่นาน ฉู่หมิงหยางก็เพิ่งจะแต่งงานไป นับว่าได้หายใจโล่งเฮือกหนึ่ง ตอนนี้จะมีเรื่องอีกแล้ว

ข้าวมื้อนี้ เกรงว่าจะกินไม่ลงซะแล้ว

เข้าสู่วังแล้ว มู่หรูกงกงก็พานางไปยังหอหยุนหลง

หอหยุนหลงอยู่บริเวณทิศตะวันออกของราชวัง มีอาณาเขตติดกับตำหนักบูรพาตงกง

ข้างหอหยุนกลง เป็นตำหนักหยุนหลง เป็นตำหนักบรรทมในฤดูหนาวของฮ่องเต้

หอหยุนหลงสูงสามชั้น ไม่ใหญ่นัก ข้างนอกมีบันไดหมุนวนขึ้นไป ชั้นสองใช้เป็นที่เสวยอาหาร

หมันเอ๋อกับอะซี่ต่างก็รออยู่ข้างล่าง หยวนชิงหลิงตามมู่หรูกงกงขึ้นไป

ฮ่องเต้หมิงหยวนยังไม่เสด็จ แต่ว่าได้จัดเตรียมโต๊ะไว้เรียบร้อยแล้ว มีนางกำนัลสองคนคอยรับใช้อยู่ข้างๆ

ตกแต่งได้เรียบง่ายสะอาดตา กำแพงด้านตะวันออกมีภาพอักษรติดอยู่ เขียนไว้ว่า

ด้านตะวันตกมีฉากกั้นหนึ่งแผ่น ข้างในสามารถทะลุไปยังตำหนักชั้นใน

บนโต๊ะมีหนังสือวางอยู่ไม่กี่เล่ม ยังมีพวกหมึกและเครื่องเขียน ที่สะดุดตามากที่สุดบนโต๊ะนั้นก็คือสิงโตหยกตัวหนึ่ง แกะสลักได้ประณีต ดูมีชีวิตชีวามาก

ในห้องมีการจุดเตาผิง อบอุ่นมาก พอประตูด้านใต้ปิดลง ก็ไม่มีลมหนาวพัดเข้ามาได้อีก แต่ยังคงได้ยินเสียงลมพัดจากภายนอก

“พระชายาเชิญนั่ง อีกครู่ฮ่องเต้คงจะเสด็จมาถึง”มู่หรูกงกงพูด

หยวนชิงหลิงนั่งลง นางกำนัลยกน้ำร้อนเข้ามาให้นางล้างมือ จากนั้นก็ยกน้ำชาเก๋ากี่ดอกเก๊กฮวยมาหนึ่งแก้ว

หยวนชิงหลิงดื่มไปคำหนึ่ง กลิ่นดอกเก๊กฮวยแรงมาก มีรสขมเล็กน้อย ความหวานของเก๋ากี่ยังไม่สามารถกลบความขมและฝาดนี้ไปได้

หลังจากดื่มเข้าไปแล้ว ยิ่งทวีความหอมมากขึ้น

ดื่มชาหมดไปหนึ่งแก้ว ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินมา

หยวนชิงหลิงยืนขึ้น ถอยไปยืนอยู่ด้านข้าง รอคำนับฮ่องเต้หมิงหยวน

ประตูเปิดออก ลมเย็นพัดโกรกเข้ามา แรงลมพัดเอาผ้าปูโต๊ะเลิกขึ้นในชั่วขณะ หยวนชิงหลิงเองก็รู้สึกว่าลมหนาวพัดมาอย่างกะทันหัน จึงเกิดอาการหนาวสั่นขึ้นมา

ชุดเสือเหลืองทองไหวสะบัด หยวนชิงหลิงคุกเข่าลง “หม่อมฉันถวายบังคมเสด็จพ่อ”

น้ำเสียงอบอุ่นแฝงแววเคร่งขรึมส่งผ่านมา “ลุกขึ้น”

หยวนชิงหลิงกล่าวขอบคุณพร้อมลุกขึ้น ยืนอยู่ด้านข้างอย่างสงบเสงี่ยม

ฮ่องเต้หมิงหยวนก้าวเท้าก้าวใหญ่ๆเดินเข้าไป ยกชายชุดมังกรและนั่งลง มองไปทางหยวนชิงหลิง “มานั่งสิ”

หยวนชิงหลิงออหนึ่งเสียง เดินเข้าไปนั่งลงตรงที่เดิมที่เคยนั่ง

มู่หรูกงกงเดินเข้ามาถาม “ฮ่องเต้ จะให้ทรงตั้งโต๊ะเลยหรือไม่”

“เรียกเข้ามา”ฮ่องเต้หมิงหยวนพูด

ที่นี่อยู่ห่างจากห้องเครื่องไกลมาก แต่ว่า อาหารมาเร็วมาก หยวนชิงหลิงเดาว่าที่นี่น่าจะมีห้องครัวเล็ก

อาหารถูกจัดวางไว้บนโต๊ะ ล้วนเป็นอาหารบ้านๆทั่วไป ไม่ได้มีกลิ่นอายความหรูหราของห้องเครื่องเสวยเลย ที่ดูแล้วประณีตบรรจงมาก

อาหารห้าอย่าง แกงหนึ่งอย่าง ที่กำลังมีไอร้อนขึ้นอยู่

ฮ่องเต้หมิงหยวนไม่พูดอะไร หยวนชิงหลิงก็ย่อมไม่พูดเช่นกัน มองนางกำนัลที่จัดแจงกับข้าวอยู่ด้านข้าง ฮ่องเต้หมิงหยวนบอกว่ากินได้ นางก็ลงมือกินทันที

แต่ด้วยจิตใจที่ไม่สงบนัก จึงทำให้กินได้ไม่มาก

แม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกที่กินข้าวกับฮ่องเต้หมิงหยวน แต่หยวนชิงหลิงยังคงค่อนข้างระมัดระวังตัว ไม่กล้ากินเยอะ เมื่อย้อนกลับไปดู ครั้งที่แล้วค่อนข้างตามใจตัวเองอยู่มาก

นางยิ้มขมให้กับตัวเองในใจ ช่างไม่รู้จักเกรงกลัวเสียจริง

ฮ่องเต้หมิงหยวนนั้นคุ้นชินกับการไม่พูดจาขณะกินข้าว แน่นอนว่าส่วนหนึ่งก็มาจากการที่เขากินข้าวคนเดียวตลอดมา ไม่มีคนพูดด้วย

กับข้าวห้าอย่าง กินเกือบจะหมดทุกอย่าง นี่ไม่ใช่เพราะทั้งสองคนกินเก่ง แต่เป็นเพราะว่าแต่ละอย่างนั้นทำมาเพียงน้อยนิดเท่านั้น บรรจงคัดสรรเป็นอย่างยิ่ง

เหลือน้ำแกงอยู่นิดหน่อย ฮ่องเต้หมิงหยวนจึงประทานให้มู่หรูกงกง

มู่หรูกงกงกล่าวขอบพระทัย ยกออกไปวางไว้ข้างๆ แล้วก็ให้คนเก็บถ้วยชามออกไป

หยวนชิงหลิงดื่มไปคำหนึ่ง เป็นชาซัวจากับแบะแง้ ที่ช่วยย่อยอาหาร

หลังจากดื่มน้ำซัวจาแล้ว มู่หรูกงกงก็ให้นางกำนัลทั้งหมดถอยออกไป ส่วนเขานั้นยืนอยู่ตรงหน้าประตูทางด้านทิศใต้

หยวนชิงหลิงวางมือทั้งสองข้างไว้บนเข่า ท่าทางนี้ที่จริงค่อนข้างลำบากอยู่บ้าง เพราะช่วงท้องของนางนูนขึ้นค่อนข้างใหญ่ นี่ทำให้นางเหมือนกำลังนั่งถูขา

ฮ่องเต้หมิงหยวนมองนาง และถามขึ้น “เจ้าห้าทำอะไรที่จวนทุกวัน”

หยวนชิงหลิงกระแอมเพื่อล้างเส้นเสียง พูดว่า “กราบเรียนเสด็จพ่อ ท่านอ๋องฝึกดาบ ฝึกอักษรอยู่ในจวนทุกวัน ค่อนข้างเติมเต็มทีเดียว”

“ไม่ได้ด่าข้าหรือ”

หยวนชิงหลิงอึ้ง เอ่ยอย่างจงรักภักดีว่า “เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดเพคะ ท่านอ๋องนั้นเคารพเสด็จพ่อเป็นอย่างยิ่ง”

ฮ่องเต้หมิงหยวนยิ้มเย้ย “เคารพ เจ้าเด็กนั้นด่าข้าอยู่ในใจไม่น้อย ข้าจะจัดการเขา กำราบความฮึกเหิมของเขาซะบ้าง”

พูดว่า “เสด็จพ่อ เขาไม่ได้มีความฮึกเหิมอะไรหลงเหลือแล้ว เสด็จพ่อได้ขัดเกลาเขาเป็นอย่างดีไปแล้ว แม้แต่เหลี่ยมที่มีก็ยังจะขัดจนแบนราบ เช่นนั้นคงไม่ดี คนกับหินก็เหมือนกัน หากขัดจนเกลี้ยงเกลากลมมนไร้เหลี่ยมขึ้นมา

อ่านนวนิยายออนไลน์ บัลลังก์หมอยาเซียน บทที่ 345 นางฆ่าตัวตาย

นวนิยายชุด บัลลังก์หมอยาเซียน บทที่ 345 นางฆ่าตัวตาย เป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของผู้เขียน ลิ่วเยว่ ที่ บทที่ 345 นางฆ่าตัวตาย บัลลังก์หมอยาเซียน ตัวเอกชายและหญิงได้แก้ปัญหาให้กันและกัน ความรักของนางเอกช่างสูงส่งเสียเหลือเกิน ที่ บัลลังก์หมอยาเซียน บทที่ 345 นางฆ่าตัวตาย ในที่สุด นางเอกก็ตระหนักถึงความรู้สึกของเขา ความรักของพวกเขาจะชนะทุกสิ่งหรือไม่? ติดตาม บัลลังก์หมอยาเซียน ลิ่วเยว่ บทที่ 345 นางฆ่าตัวตาย ที่ th.readeraz.com ได้แล้ววันนี้

บัลลังก์หมอยาเซียน ลิ่วเยว่ บทที่ 345 นางฆ่าตัวตาย

นวนิยาย บัลลังก์หมอยาเซียน บทที่ 345 นางฆ่าตัวตาย