จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 461 เขา มาแล้ว

sprite

เสียงตะโกนนี้ดังสนั่นไปทั้งหุบเขา จากนั้นเห็นปากของฮองซูน้อยมีเลือดไหลออกมา แววตาทั้งสองเต็มไปด้วยเลือด ฮองซูน้อยตายแล้ว ตายด้วยน้ำมือของอู๋หมิง อู๋หมิงฆ่าฮองซูน้อย เหมือนกับบี้มดตัวหนึ่งตาย

อู๋หมิงโยนศพของฮองซูน้อยลงไป ส่งเสียงเหอะแล้วกล่าว “เก็บศพไว้ทั้งตัว!”

“เข้ามา! เอาศพของมัน ไปฝัง” อู๋หมิงตะโกนออกไปด้านนอก ไม่นาน มีคนสองคนเดินเข้ามา ยกศพของฮองซูน้อยไป เดินออกจากห้องโถงอย่างสงบ

ความจริงแล้วฮองซูน้อยคำนวณการตายของตัวเองไว้ตั้งนานแล้ว เขาก็รู้ว่าช่วงนี้ตัวเองต้องตาย ดังนั้นจึงได้มาที่สำนักไร้หน้า การที่มาสำนักไร้หน้า เป็นเพราะเขาชอบสำนักไร้หน้าที่ที่ฮวงจุ้ยดีแห่งนี้

ป่าลึกแบบนี้ ตอนมีชีวิตจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ ถ้าตายไปแล้วได้อยู่ที่นี่ ก็เป็นความโชคดีอย่างหนึ่ง ดังนั้นการที่ได้ตายที่นี่ สำหรับฮองซูน้อยแล้วถือว่าเป็นสิ่งสุดท้ายของชีวิตแล้วอย่างหนึ่ง

หลังจากที่ศพของฮองซูน้อยถูกลากออกไปแล้ว อู๋หมิงเอามือไขว้หลัง เริ่มเดินวนไปมาในห้องโถง ตอนแรกเขาไม่พูดไม่จา จากนั้นสายตาของเขาค่อยๆหรี่ลง ดูท่าทางเหมือนมีเรื่องไม่สบายใจ

ในหัวของเขาคิดถึงคำพูดของทั้งสองอย่างวกไปวนมา ทำไมทั้งสองคนต้องพูดว่าสำนักไร้หน้าจะพังพินาศกันนะ? ตัวตนและตำแหน่งของพวกเขาที่ประเทศหวาล้วนโดดเด่น จะเรียกว่าเป็นเทพแห่งการทำนายก็ไม่เกินไป

แต่ทำไมพวกเขาดันต้องทำผิดในเรื่องที่ว่าสำนักไร้หน้าจะถูกล้างบางกันนะ นี่เป็นสิ่งที่ไม่ควรทำมากที่สุด

ผ่านไปสักพัก เขาหลับตาลง แล้วกล่าวอย่างพึมพำกับตัวเองว่า “ทำไม? ทำไมพวกแกต้องพูดว่าวันสุดท้ายของสำนักไร้หน้ามาถึงแล้ว? ในเมื่อพวกแกชอบพูดแบบนั้น ฉันก็จะให้พวกแกให้เห็น ว่าใครมันกล้ายั่วโมโหสำนักไร้หน้าของฉัน สำนักไร้หน้ามีมานานกว่าพันปี แล้วจะพังพินาศลงในวันเดียวได้อย่างไรกัน ปรมาจารย์กุ่ยซือ ฮองซูน้อย พวกแกดูให้ดี สำนักไร้หน้าของฉันจะมีแต่ยิ่งอยู่ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น ยิ่งใหญ่ขึ้น ไม่มีทางเป็นอย่างที่พวกแกพูด พังพินาศ! อย่างน้อยสำนักไร้หน้าต้องดำรงอยู่เป็นพันปีถึงขั้นหมื่นปี”

ในขณะที่เขาพูดเองเออเองด้วยความมั่นใจขนาดนั้น ชายที่สวมชุดดำคนหนึ่งวิ่งเข้ามาอย่างโซซัดโซเซ

“รายงาน! พระราชา ไม่ได้การแล้วครับ มีคนบุกฆ่าเข้ามา”

อู๋หมิงค่อยๆลืมตาขึ้น เขามองชายชุดดำ แล้วถาม “ใครกัน?”

ผู้ชายรีบกล่าว “เป็น เป็นคนของแก๊งซินหง เห้ออีกาง แล้วก็คนที่ไม่รู้จักหนึ่งคน คนนั้นเหมือนกำลังบีบบังคับเห้ออีกางอยู่ ดูท่าทางแล้วมาด้วยเจตนาไม่ดี! ตอนนี้ กำลังขึ้นบันไดฟ้ามาอยู่”

สีหน้าของอู๋หมิงดูไม่ดียิ่งขึ้น เขาเริ่มนิ่งเงียบ เขานึกถึงคำพูดของกุ่ยซือและฮองซูน้อยเมื่อกี๊ หรือคนนั้นมาแล้ว? หรือคนที่อยากจะล้างบางสำนักไร้หน้ามาแล้วงั้นเหรอ? แน่นอน เขาไม่คิดว่าจะมีคนที่มีฝีมือที่จะทำลายสำนักไร้หน้าได้ เพียงแต่มีคนอยากจะต่อกรกับสำนักไร้หน้า ถ้าแบบนี้จริงแท้แน่นอน

“มัน พาคนมากี่คน?” อู๋หมิงถามอย่างอกผายไหล่ผึ่ง คำพูดค่อยๆมั่นใจขึ้นมา

คนนั้นเงียบไปสักพัก แล้วกล่าว “เหมือนจะมีแค่มันคนเดียว ไม่เห็นคนอื่นนะครับ”

“คนเดียว!” อู๋หมิงหัวเราะเหอะๆออกมา แล้วถาม “มาแค่คนเดียว แล้วแกจะผวาอะไร?”

“พระราชา! ผมไม่ได้ผวานะครับ เพียงแต่รู้สึกแปลกๆ วันนี้ในหุบเขานึกไม่ถึงว่าจะไม่มีแม้กระทั่งเสียงนกร้อง”

“เหอะ!” อู๋หมิงยกมือขึ้นคว้าชุดเกราะทอง แล้วกล่าว “เกี่ยวอะไรกับเสียงนกร้อง!”

เขาหวังว่าคนนั้นจะเป็นคนที่พวกเขากล่าวถึง แบบนี้เขาก็จะมีโอกาสได้สวมชุดเกราะของตัวเองทำสงครามแล้ว หวังว่าคนนั้นจะไม่ผิดต่อการเฝ้ารอคอยของเขา ที่จะต่อสู้กับตนอย่างสบายๆ

เมื่อนึกถึงจุดนี้ เขาพูดกับคนนั้นอย่างเยือกเย็นว่า “เตรียมรบ!”

เขาเดินไปนั่งที่เก้าอี้ที่เหมือนเก้าอี้จักรพรรดิ เก้าอี้ตัวนั้นอยู่ข้างๆชุดเกราะทอง ตรงกลางระหว่างเสามังกรสองเสา ดูแล้วเหมือนตำแหน่งจักรพรรดิของจักรพรรดิในสมัยโบราณ เพิ่งจะนั่งลงไป ผู้หญิงสี่คนล้วนมาอยู่ข้างๆเขาทุกคน ท่าทางของเขา ท่วงท่าของเขา

ในตอนที่เขาเพิ่งจะนั่งลงไป ก้นยังไม่ทันร้อน เสียงของผู้ชายดังสะเทือนมาจากด้านนอกของตำหนัก “ไม่ต้องเตรียมรบแล้ว ฉันมาถึงแล้ว!”

คำพูดนี้ทำให้อู๋หมิงและผู้คนที่อยู่ในห้องทั้งหมดพากันทองไปที่ประตูใหญ่อย่างระแวดระวัง เห็นเพียงชายที่สวมชุดกันลมสีดำคนหนึ่งยืนอยู่ที่ประตู ผู้ชายผิวขาว รูปร่างผอม ดูแล้วเหมือนเป็นโรคอย่างไรอย่างนั้น

นั่นคือแรง แรงอาฆาต! คนอื่นไม่เข้าใจ แต่อู๋หมิงมองเห็นได้อย่างชัดเจน จริงแท้ แรงอาฆาตแบบนี้ จะมีสัตว์ปีกอยู่ในบริเวณใกล้เคียงได้อย่างไรกัน

ไม่ต้องสงสัยสักนิดเลย ว่าคนนั้นที่สองคนกล่าวถึง ก็คือเขา!

ดูแล้วเหมือนลูกไก่ที่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงใดๆตัวหนึ่ง ขณะนี้ มีลมเย็นพัดเอื่อยๆมา พัดไปที่ชุดกันลมของชายที่ประตู ชุดกันลมถูกพัดพลิ้วไสว

จอมนักรบทรงเกียรติยศ นวนิยาย บทที่ 461 เขา มาแล้ว FDP dowload ฟรี

ที่ จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 461 เขา มาแล้ว นักแสดงนำหลักและนางเอกมีอายุสั้น ด้วยกันอย่างมีความสุข จะเห็นได้ว่าทั้งคู่ซาบซึ้งในความสัมพันธ์นี้ ผู้แต่ง โซ่วปี่หนานซาน ที่ทิ้งเนื้อหาไว้ที่ บทที่ 461 เขา มาแล้ว นั้นคุ้มค่าที่จะตั้งตารอ ความรักของพวกเขาจะสมบูรณ์หรือไม่ที่ จอมนักรบทรงเกียรติยศ โซ่วปี่หนานซาน บทที่ 461 เขา มาแล้ว ติดตามและ จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 461 เขา มาแล้ว PDF ดาวน์โหลดฟรีที่ th.readeraz.com

จอมนักรบทรงเกียรติยศ โซ่วปี่หนานซาน บทที่ 461 เขา มาแล้ว

นวนิยาย จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 461 เขา มาแล้ว