จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 470 พลังมหาศาลสะท้านฟ้าดิน

sprite

สายตาของอู๋หมิงหรี่จนเป็นตะเข็บ จากนั้นได้กล่าวว่า “ใครจะเป็นคนตาย ตอนนี้ยังไม่รู้เลยนะ!”

ฟางเหยียนกล่าวอย่างมั่นใจว่า “ตั้งแต่วินาทีนั้นที่แกบีบคั้นลุงเย่ของฉันจนตาย และพยายามเอาชนะเมียของฉัน แกก็ได้เป็นคนตายคนหนึ่งแล้วล่ะ!ชีวิตของแกฝากไว้กับร่างกายเปลือกนอกนี้ชั่วขณะเท่านั้น”

“แก จะเป็นของขวัญแรกที่ฉันจะมอบให้กับเพลิงเสวน!”

พูดจบ จู่ๆในมือของฟางเหยียนก็มีพลังเพิ่มมากขึ้น หอกทองเกิดการสั่นสะเทือนขึ้น

อู๋หมิงตาลุกโต เขารีบขยับหอกทองที่อยู่ในมือ จากนั้นเอาหอกทองเก็บกลับมา หลังจากที่เขาถอยหลังไปหลายก้าวแล้วใช้ด้ามของหอกทองกระแทกเข้ากับพื้น จึงจะยืนอย่างมั่นคงได้

ฟางเหยียนจ้องอู๋หมิง ถึงแม้เขาคือเจ้าสำนักของสำนักไร้หน้า แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าฟางเหยียนก็งั้นๆแหละ ฟางเหยียนไม่กล้าพูดว่ามีความสามารถที่จะทำลายล้างฟ้าดินได้จริง แต่ถ้าทำลายล้างสำนักไร้หน้า เขากลับไม่ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย

ถ้าแม้แต่สำนักไร้หน้ายังกำจัดไม่ได้ แล้วตนจะงัดข้อกับเพลิงเสวนอำนาจที่อยู่เบื้องหลังได้อย่างไรกัน!

อู๋หมิงก็ใช้แววตาประหลาดใจสุดๆมองฟางเหยียน เขาเริ่มรู้สึกไม่ค่อยสงบแล้ว เหมือนว่าจะหาจุดอ่อนในตัวของชายคนนี้ไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ความยิ่งใหญ่ของหนุ่มคนนี้ค่อนข้างเหนือความคาดหมายของเขา แข็งแกร่งมากกว่าที่เขาคิดไว้มาก

ตอนนี้ ทำได้เพียงใช้ความรุนแรงเท่านั้น ถ้าต่อสู้กับเขาช้าๆไม่ชนะแน่ๆ

เมื่อนึกถึงจุดนี้ อู๋หมิงชูหอกทองที่อยู่ในมือสะบัดไปมา จากนั้นเขากระโดดขึ้นสูง แล้วทิ่มหอกทองจากที่สูงลงมา เมื่อหอกทองทะลุเข้าไปในพื้น ปลายของหอกทองสว่างขึ้นมาทันใด

วินาทีถัดมา จู่ๆท้องฟ้าเปลี่ยนสี ท้องฟ้าเดิมทีสว่างแจ่มใสแผ่กว้างจู่ๆก็เต็มไปด้วยเมฆดำ แล้วยังมีเสียงฟ้าร้องเป็นพักๆ ฟางเหยียนถอยหลังอย่างไม่ตั้งใจ จ้องไปที่ปลายของหอกทองกล่าวอย่างพึมพำว่า “เคล็ดฟ้าผ่า!”

นี่ก็คือเคล็ดฟ้าผ่า สามารถเรียกลมเรียกฟ้าผ่าได้ เห็นได้น้อยมากในโลกภายนอก มีเพียงยอดฝีมือตัดขาดจากโลกภายนอกจึงจะมีฝีมือที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ได้ การเรียกลมเรียกฟ้าผ่านี้ไม่เหมือนกับเพลงดาบมังกรเขียวของตระกูลหม่า เพลงดาบมังกรเขียวคือทำให้ลมเมฆบนหัวของวิชาดาบเปลี่ยนสี แต่เคล็ดฟ้าผ่านี้จะทำให้ท้องฟ้าทั้งหมดเปลี่ยนสี แพร่ออกเป็นวงกว้าง อัตราการปกคลุมเป็นร้อยเท่าของเพลงดาบมังกรเขียว

อู๋หมิงถือหอกทอง แล้วกล่าวอย่างภูมิใจว่า “ถือว่าแกยังมีวิสัยทัศน์อยู่บ้าง รู้ว่านี่คือเคล็ดฟ้าผ่า!”

“ตูม!” จู่ๆด้านนอกก็มีเสียงดังสนั่น เป็นเสียงฟ้าร้อง ราวกับว่าเสียงร้องนี้อยู่บนหลังคาของสำนักไร้หน้า จากนั้นก็มีลำแสงผ่าลงมาจากฟ้าสู้ห้องโถง แสงผ่าลงมาที่หอกทองพอดี ทันใดนั้นหอกทองก็กลายเป็นสีทองประกายวิบวับ

อู๋หมิงกระชากหอกทองมา แล้วชูขึ้นที่สูง และตัวเขาก็ลอยขึ้น

เขาคำรามออกมาอย่างผยองว่า “ทำลายล้าง!”

เสียงอันบ้าคลั่งดังขึ้น จากนั้นก็ตามด้วยเสียงฟ้าร้อง เคล็ดฟ้าผ่าอันรุนแรงนี้โจมตีไปยังตำแหน่งของฟางเหยียนอย่างรุนแรงด้วยพลังมหาศาลสะท้านฟ้าดิน จู่ๆหอกทองนี้เหมือนกับมีพลังเพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าตัว พุ่งลงจากด้านบนโจมตีไปที่ฟางเหยียน

เสียงดังสนั่น พื้นทะลุลงไป จากนั้น ชี่ได้จู่โจมไปที่ตำแหน่งของฟางเหยียน ที่ๆชี่ไปถึง พื้นจะแตกกระจัดกระจาย ไม่นาน พื้นได้มีช่องทางแตกกระจายที่ยาวยี่สิบกว่าเมตร ชี่ของหอกทองบีบจนฟางเหยียนไร้ซึ่งทางหนี เห็นได้ถึงพลังของหอกทองของผู้ชายนั้นมีพลังขนาดไหน และแข็งแกร่งขนาดไหน!

ฟางเหยียนทำอะไรไม่ได้ ทำได้เพียงยกมือทั้งสองข้างมาตั้งรับการจู่โจมของหอกทองของอู๋หมิง

แต่ พลังของหอกทองมีมากไป แล้วยังมีพลังมหาศาลสะท้านฟ้าดินอีกด้วย เป็นพลังที่คนต้านทานไว้ไม่อยู่ ต่อให้ฟางเหยียนแข็งแกร่ง ก็แข็งแกร่งไม่เท่าฟ้า และปฐพีแห่งนี้ พลังมหาศาลสะท้านฟ้าดินนี้บีบจนฟางเหยียนคุกเข่าลงไปกับพื้นโดยตรง!

ที่ๆเขาคุกเข่า คุกเข่าจนเกิดเป็นรูโดยตรง!

พลังของหอกทองนั้นยังคงเพิ่มขึ้น ความกดดันก็ยังคงทวีขึ้น ฟางเหยียนดันทุรังทุกวิถีทาง แต่ร่างกายค่อยๆถูกดูดลงด้านล่างช้าๆ พื้นดินพังแล้ว พังเพราะกำลังภายในที่เขาของเขาบีบอัด

อู๋หมิงหน้าตาเย็นชา เขากัดฟัน แล้วกล่าวอย่างชัดเจนว่า “เวลาตายของแก มาถึงแล้ว!”

จากนั้น จู่ๆร่างกายของอู๋หมิงก็มีความมืดสีดำปรากฏออกมามากมาย ความมืดนี้อยู่รอบๆฟางเหยียน ในความมืดนี้ ยังผสมปนเปของมีสิ่งมีชีวิตที่มองไม่เห็นอยู่ด้วย

สิ่งเหล่านี้เหมือนกำลังอ้าปากกัดร่างกายของตน ราวกับพวกมันจะกลืนกินร่างกายของตนเข้าไป

อู๋หมิงหัวเราะอย่างบ้าคลั่งออกมา “ยังไงแกก็ต้องตายด้วยน้ำมือของฉัน ฉันบอกแล้ว ไม่มีใครเป็นปฏิปักษ์กับสำนักไร้หน้าของเราได้ ใครก็ไม่ได้

ไม่นาน การหัวเราะอันบ้าคลั่งของอู๋หมิงก็ชะงักลง เพราะเขาพบว่าร่างกายของตนที่ปล่อยพลังกลืนกินออกมานั้นเหมือนกับค่อยๆสลายไป เขาหน้าถอดสี แล้วถาม “เกิดอะไรขึ้น?เป็นแบบนี้ไปได้อย่างไร?”

ฟางเหยียนดูแคลนเหอะๆ “แกคิดว่าเลือดของฉันเป็นสิ่งที่สัตว์เดรัจฉานดูดกินได้?วิชาการกลืนกินของแกยังอ่อนไปนะ ต่อให้ฉันเอาเลือดของฉันให้พวกมันกิน พวกมันยังไม่กล้ากินเลย!”

“หรือ...แกคือ แกก็คือ...” อู่หมิงนึกอะไรออก แต่ไม่ได้พูดต่อ เพียงแต่พูดกับฟางเหยียนที่เสียเปรียบว่า “แกคิดว่าตอนนี้แกดิ้นรนได้มั้ย?ยังไงแกก็ต้องตายด้วยน้ำมือของฉัน”

อ่าน จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 470 พลังมหาศาลสะท้านฟ้าดิน

ผู้แต่ง โซ่วปี่หนานซาน ที่ จอมนักรบทรงเกียรติยศ นวนิยาย บทที่ 470 พลังมหาศาลสะท้านฟ้าดิน ให้รายละเอียดที่น่าสนใจอย่างยิ่ง นางเอกใน บทที่ 470 พลังมหาศาลสะท้านฟ้าดิน จอมนักรบทรงเกียรติยศ ที่มีบุคลิกเสรีนิยมและเข้มแข็ง ได้นำเรื่องราวมาสู่รายละเอียดที่คาดไม่ถึง ส่งผลให้ความรักของคนสองคนเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้น นวนิยาย จอมนักรบทรงเกียรติยศ โซ่วปี่หนานซาน บทที่ 470 พลังมหาศาลสะท้านฟ้าดิน ได้อัปเดตบทล่าสุดที่ th.readeraz.com อ่านชุดเต็ม จอมนักรบทรงเกียรติยศ แล้ววันนี้

จอมนักรบทรงเกียรติยศ โซ่วปี่หนานซาน บทที่ 470 พลังมหาศาลสะท้านฟ้าดิน

จอมนักรบทรงเกียรติยศ นวนิยาย บทที่ 470 พลังมหาศาลสะท้านฟ้าดิน