จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 493 ใช่เขา ใช่คนนั้นมั้ย

sprite

ส่วนตัวฉินเข่อเอง ก็เชื่อฟังมาก เดิมทีต้องไปเรียนมหาลัยต่างถิ่น แต่คนในครอบครัวล้วนพูดว่าเรียนในท้องที่ดี ไม่ให้เธอไม่จากดินแดนตะวันตก ด้วยเหตุนี้เองเธอจึงได้กรอกมหาลัยของท้องถิ่นไป หลังจากเรียนมหาลัยแล้ว ฉินเข่อรู้สึกว่าการถูกดูแลแบบนี้ไม่ค่อยเป็นประโยชน์ต่อความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเพื่อนนักศึกษา จึงได้บอกหยางซงว่าอย่าเอะอะอะไรก็มามหาลัย โดยเฉพาะเขามักจะชอบขับรถมา

ต่อมาหยางซงก็ยุ่งอยู่กับธุรกิจของที่บ้าน จึงไม่ค่อยได้มาหาฉินเข่อที่มหาลัยแล้วจริง นี่เป็นครั้งหนึ่งในไม่กี่ครั้ง เขาก็ไม่คิดว่าเมื่อมาถึงฉินเข่อจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

คนที่พูดว่าฉินเข่อไปห้องทำงานกับอาจารย์คนนั้นคือหลิวเจียเจีย และคนที่พูดว่าคนนั้นไม่ใช่คนดีอะไรก็คือหลิวเจียเจียเช่นกัน

เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเข่อ หยางซงส่งเสียงเหอะออกมา จากนั้นมองไปยังฉินเข่อด้วยใบหน้าโมโห แล้วกล่าว “เข่อเข่อ พี่บอกแล้ว ถ้าเกิดเรื่องอะไรที่มหาลัย ต้องบอกพี่ แกพูดว่ากลัวไม่มีเพื่อน กลัวว่าสถานะของครอบครัวเราทำให้แกรู้สึกแตกต่างจากเพื่อนของแก พี่ไม่มาหาแกที่มหาลัยได้ แต่ถูกรังแก แกต้องบอกพี่สิ ถ้าแม้แต่ถูกรังแกแกยังไม่บอกพี่ มันหมายความว่าไง!ในใจของแก ยังมีพี่ชายคนนี้อยู่มั้ย”

ฉินเข่อเห็นหยางซงที่โมโหขนาดนี้ ก็หัวเราะอิๆๆขึ้นมา แล้วกล่าว “มีๆๆ จะไม่มีพี่ชายคนนี้ได้อย่างไรกัน!ฉันรู้ว่าพี่ชายดีกับฉันที่สุดแล้ว แล้วก็จะปรากฏตัวปกป้องฉันในยามวิกฤตอีกด้วย พี่สบายใจได้ ฉันรับรองครั้งหน้าตอนเกิดเรื่อง จะต้องบอกพี่ก่อนแน่นอน” พอหัวเราะ ดวงตาทั้งสองขาก็โค้งๆ เหมือนดวงจันทร์ พูดแล้วว่าขอโทษรับผิด เธอได้ยิ้มรับความผิดแล้วยังจะโกรธเธอลงอีกเหรอ เมื่อเห็นฉินเข่อหัวเราะแบบนั้น หยางซงจะยังโมโหอยู่ได้อย่างไรกัน

เขาถอนหายใจ แล้วกล่าว “เข่อเข่อ ถ้าไม่ใช่เพราะแก คนเมื่อกี๊ถูกฉันขยี้ตายไปแล้ว!”

ฉินเข่อขี้เกียจจะพูดเรื่องนี้ กลัวว่าเดี๋ยวพี่ชายจะโมโหต่ออีก ด้วยเหตุนี้เองจึงได้ถามว่า “อ้อ จอดรถไว้ที่ไหน?”

หยางซงเบี่ยงเบนความสนใจสำเร็จ แล้วกล่าว “แกบอกว่าไม่ชอบให้ฉันมาที่มหาลัยไม่ใช่เหรอ ฉันไม่ได้ขับรถมาแน่นอน จอดไว้ที่ลานจอดรถที่หน้าประตูมหาลัย!”

“อิๆ!” ฉินเข่อหัวเราะ “นี่สิถึงจะเป็นพี่ชายคนดีของฉัน!รู้ว่าพี่นี่แหละดีกับฉัน”

หยางซงส่ายหน้าอย่างช่วยไม่ได้ หญิงสาวคนนี้เป็นคนที่เขารักมากที่สุด

“อ้อ วันนี้พี่มาหาฉันมีธุระอะไรเหรอ?” ฉินเข่อถามอีก เธอไม่ได้เรียกให้หยางซงมา

เพิ่งจะถามคำถามนี้จบ เธอก็ชะงักไป เพราะเธอเห็นคนๆหนึ่ง!

ขณะนี้ มีรถแท็กซี่คันหนึ่งขับผ่านเธอไปพอดี ในรถแท็กซี่เธอเห็นใบหน้าของคนๆหนึ่ง นั่นมันคนนั้นหนิ คนนั้นที่ช่วยเธอไว้ในอารามเต๋า ใช่ คือคนนั้น

ถึงแม้จะเป็นแว็บเดียวที่ผ่านไป แต่ฉินเข่อกล้ารับประกันว่าสิ่งที่ตัวเองเห็นก็คือใบหน้านั้น แม้ใบหน้านั้นจะนิ่งสงบมาก แต่อารมณ์บนใบหน้าคนทั่วไปจะไม่มีทางมีได้

“พี่มารับแกกลับบ้านไปทำธุระ อีกสองวันเป็นวันเกิดครบรอบหกสิบแปดปีของลุงใหญ่ไม่ใช่เหรอ?พวกเราเตรียมจัดงานของลุงใหญ่ของแก!มีหลายที่ต้องตกแต่ง พวกเราไม่รู้ว่าจะตกแต่งยังไงดี จึงมารับแกไปดูโดยเฉพาะ” หยางซงกำลังพูด พูดพลางเดินพลาง เขากลับไม่เห็นว่าฉินเข่อไม่ได้ตามมา แต่ยืนเหม่อลอยอยู่ในตำแหน่งที่ห่างจากตัวเองห้าเมตร

เดินไปได้หลายก้าวเขาเพิ่งจะพบความผิดปกติ ด้วยเหตุนี้จึงได้หันไปถามว่า “เข่อเข่อ แกทำอะไรอะ?”

ฉินเข่อส่งเสียงหา กลับมาได้สติ แล้วกล่าว “เมื่อกี๊รองเท้าหลุด ฉันใส่รองเท้า ใส่รองเท้า”

ฉินเข่อเข่อไม่กล้าเล่าเรื่องที่เจอในอารามเต๋าให้หยางซงฟัง ถ้าหยางซงรู้เข้า ไม่รู้ว่าจะร้อนใจขนาดไหน

เมื่อมาถึงด้านหลังของหยางซง ฉินเข่อนึกถึงคำถามที่ตัวเองเมื่อกี๊แล้วถาม “อ้อ พี่ชาย พี่มาหาฉันที่มหาลัยมีธุระอะไรเหรอ?” หยางซงทำได้เพียงอดทนแล้วพูดคำพูดเมื่อกี๊อีกครั้ง

——

เปลี่ยนรถหลายคัน และแล้วฟางเหยียนดูถึงดินแดนตะวันตก นี่เป็นสถานที่ที่มากมายด้วยชาติพันธุ์ หาบเร่ขายเนื้อแกะ ขาแกะ เนื้อวัว สเต๊กวัว เนื้อวัวเสียบไม้

สามวันเข้าไปแล้ว เทียนขุยขาดการต่อต่อไปสามวันแล้ว ต้องเกิดเรื่องแล้วแน่นอน การเดินทางมาดินแดนตะวันตกเที่ยวนี้ เขาไม่มาไม่ได้ เจ็ดเทียนของสำนักเจ็ดพิฆาตมีความสัมพันธ์เหมือนพี่น้องกับเขา แม้ทั้งหมดล้วนเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของเขา

ก่อนหน้าที่เทียนขุยจะมาดินแดนตะวันตก เขาพูดไว้ว่าจะมาล้างแค้นคนของตระกูลหยาง สถานที่แรกที่ฟางเหยียนนึกถึงก็คือตระกูลหยาง

แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา เขาต้องหาที่กินข้าวก่อน นี่ เพิ่งจะหาสถานที่ที่กินข้าวได้

หลังจากที่สั่งอาหารไปบางส่วน เขาจึงได้นั่งกินข้าว ความจริงฟางเหยียนไม่ชอบไปไหนแล้วมีคนติดตาม มีแค่เขาคนเดียวแบบนี้ก็ดีอยู่ เขาชอบความรู้สึกที่ไม่ถูกคนรบกวนแบบนี้มาก

ไม่ชอบให้ใครมารบกวน ชอบทำเรื่องที่ตัวเองชอบเท่านั้น!ฟังเสียงปืนเสียงระเบิดจนเป็นนิจ ฟังเสียงคร่ำครวญของความเจ็บปวดถึงทรวงอกจนชิน กว่าจะสงบได้

ฟางเหยียนอยากทำเรื่องที่ตัวเองชอบมา เช่นอยู่กับเย่ชิงหยู่คนเดียวเท่านั้น

จอมนักรบทรงเกียรติยศ นวนิยาย บทที่ 493 ใช่เขา ใช่คนนั้นมั้ย ออนไลน์ฟรี

ที่ผู้แต่ง โซ่วปี่หนานซาน's บทที่ 493 ใช่เขา ใช่คนนั้นมั้ย จอมนักรบทรงเกียรติยศ , รายละเอียดของเรื่องน่าตื่นเต้นอย่างยิ่ง ความรักของนักแสดงนำชายและหญิงอยู่ในจุดบอด ไม่ใช่แค่ความรักที่บริสุทธิ์ แต่ผู้เขียน โซ่วปี่หนานซาน ก็ต้องการถ่ายทอดปัญหาเพิ่มเติมเช่นกัน เป็นไปได้ไหมว่าใน จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 493 ใช่เขา ใช่คนนั้นมั้ย ความรักของนักแสดงนำชายและหญิงสามารถมารวมกันได้? ครอบครัวพระเอกจะรับไหม? ติดตาม จอมนักรบทรงเกียรติยศ โซ่วปี่หนานซาน บทที่ 493 ใช่เขา ใช่คนนั้นมั้ย ที่ th.readeraz.com

จอมนักรบทรงเกียรติยศ โซ่วปี่หนานซาน บทที่ 493 ใช่เขา ใช่คนนั้นมั้ย

จอมนักรบทรงเกียรติยศ นวนิยาย บทที่ 493 ใช่เขา ใช่คนนั้นมั้ย