จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 572 จุดมุ่งหมายของเพลิงเสวน

sprite

ตอนที่กระอักเลือดออกมา เขาคุกเข่าข้างเดียวลงกับพื้น อวัยวะตันภายในทั้งห้าอวัยวะกลวงทั้งหกของเขาถูกทำลายหมดแล้ว คิดจะวิ่งก็วิ่งไม่ไหว เพราะอวัยวะภายในไม่อำนวยให้เขาวิ่ง ร่างกายเป็นโครงสร้างที่หลายรวมหลายหน้าที่ไว้ ยิ่งอวัยวะภายในเป็นเครื่องยนต์ของโครงสร้างด้วยแล้ว ถ้าเครื่องยนต์พัง แล้วเขาจะวิ่งยังไง?

ไม่ต้องสงสัยเลย เมื่อกี๊เขาต้องใช้พลังทั้งหมดต้านทานกระบี่ยาวของฟางเหยียนแน่นอน แต่สองคนนั้นใช้ประโยชน์จากพลังทั้งหมดของเขาอย่างฉลาดแกมโกง ตรงกันข้ามเก็บพลังของการหนีเอาไว้ พวกเขารู้แล้วว่าตัวเองไม่สามารถต้านทานฟางเหยียนได้ พลังที่ทำลายฟ้าดิน เวหาสั่นสะเทือนแบบนี้ ไม่ใช่ฝีมือของเขาจะสู้ได้

พวกเขารู้ทันเหตุการณ์ รู้ว่าตัวเองต้านทานไม่ไหว ดังนั้นจึงสละพลเอกแห่งยุโรป แล้วหนีไป

พลเอกยุโรปหลงกลแล้ว เขาหลงกลแล้ว เขาไม่มีทางคิดถึงว่าคนแบบตนจะถูกสองคนนี้เล่นงานได้ แต่เขาในนาทีนี้กลายเป็นหมดอาลัยตายอยาก ทำได้เพียงมองร่างกายของสองคนเดินไปอย่างช้าๆอย่างทำอะไรไม่ได้

แต่เขาไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงวิ่งไม่ได้? เพราะเขาไม่รู้เรื่องพลังภายในของประเทศหวา

ฟางเหยียนได้มาถึงที่ๆพวกเขาล้มกองแล้ว มองสองคนที่ว่องไว วิ่งอย่างรวดเร็ว แว็บเดียวฟางเหยียนก็มองออกถึงเกมที่พวกเขาแสดงออกมา

“ทำไม?” พลเอกแห่งยุโรปมองสองคนที่ห่างไปไกล เขาถามอย่างไม่เต็มใจว่า “ทำไมพวกมันวิ่งได้? ทำไมพอฉันวิ่งแล้วกระอักเลือดออกมา? ทำไมพวกมันต้องเล่นงานฉัน! ทำไม?”

จนกระทั่งถึงตอนนี้เขายังไม่รู้เหตุผล เพราะเขาไม่เข้าใจจุดของความแข็งแกร่งที่แท้จริงของพลังภายในประเทศหวา พลังภายในของประเทศหวาไม่เพียงแค่ไว้เพื่อฆ่าคนแล้วก็ฆ่าคน วัตถุประสงค์ที่สำคัญที่สุดอยู่ที่การทำลายคนๆหนึ่ง ให้เขากลายเป็นคนพิการ

“เพราะเมื่อกี๊แกใช้พลังทั้งหมดมาต้านทานกระบี่ยาวของฉันไว้ ชี่กระบี่ของกระบี่ยาวของฉันได้ทำลายห้าอวัยวะตันหกอวัยวะกลวงของแกแล้ว แต่พวกมันเก็บพลังของการหลบหนีไว้ พวกมันไม่คิดจะต่อสู้กับฉันต่อแล้วแต่อย่างใด!” ฟางเหยียนกล่าวอย่างนิ่งสงบ เขาพลางพูด พลางเดินมาอยู่ตรงหน้าของคนนั้น

พลเอกแห่งยุโรปเงยหน้าตะโกนอย่างโมโหจนกัดฟัน “สารเลว! ไอ้สารเลวทั้งสอง!”

“แกวางใจได้ พวกเขาก็ต้องกลับมาเป็นเพื่อนแก เพียงแต่แกไปก่อน!” พูดจบ ฟางเหยียนยกมือขึ้นชูร่างกายของพลเอกแห่งยุโรป ใช้แค่มือเดียว เขาก็ยกอีกฝ่ายขึ้นได้อย่างสบายแล้ว

พลเอกแห่งยุโรปท่าทางตื่นตกใจอย่างที่สุด เขารับรู้ได้ถึงชี่ความตายกำลังกระจายไปทั่วเรือนร่างของตัวเอง ด้วยเหตุนี้เองเขาจึงรีบตะโกนว่า “แก แกปล่อยฉันนะ ปล่อยฉัน ฉันถอยทัพ จะถอยเดี๋ยวนี้แหละ!”

พลเอกแห่งยุโรปอ้อนวอนอย่างขมขื่น!

ฟางเหยียนส่ายหน้าเบาๆกล่าว “ไม่ แกไม่มีโอกาสนี้แล้ว ฉันเคยพูดไว้ นาทีนั้นที่พวกแกเข้ามาในดินแดนประเทศหวาของฉัน พวกแกก็ได้ถูกกำหนดให้เป็นศพไปแล้ว ตอนนี้ฉันเพียงกำลังบอกแก ว่าประโยคนี้เป็นความจริง ประเทศหวาของเรามีคำพูดอยู่ว่าปืนยิงนกที่ยื่นหัวออกมา ถ้าจะโทษก็โทษที่แกเป็นนกที่ยื่นหัวออกมานี่แหละ ผู้ที่รุกล้ำประเทศหวาของฉัน ตัดหัว! นี่เป็นสิ่งที่คัดค้านไม่ได้”

พูดจบ เขารีบไปบนกำแพงเมืองด้วยความเร็ว ขาของเขาเหยียบบนกำแพง ทำแบบนี้ขึ้นบนไปตามกำแพงทีล่ะก้าวทีล่ะก้าว สำหรับเขาแล้ว กำแพงแนวดิ่งเก้าสิบองศานั่น ราวกับถนนที่เรียบ

ไม่นาน เขาบิดร่างกายของพลเอกแห่งยุโรปมาบนกำแพง พลเอกแห่งยุโรปในตอนนี้ได้สูญเสียความเผด็จการที่เคยมีไปแล้ว กลับกันกลายเป็นลูกเจี๊ยบที่หายใจแผ่วๆ อวัยวะภายในตันทั้งห้าและอวัยวะกลวงทั้งหกได้พังลงแล้ว ตอนนี้แม้แต่ช่องทางที่เหลือของการดิ้นรนก็ไม่มีแล้ว พังแล้ว เขาได้ไร้สมรรถภาพโดยสิ้นเชิงแล้ว

ฟางเหยียนยืนอยู่บนกำแพงเมือง ชูพลเอกแห่งยุโรปอย่างสูงขึ้นมา เหมือนกับอวดถ้วยรางวัลของตัวเอง เขาเป็นจุดโฟกัสของทั้งสนามรบ เป็นเป้าหมายของการสังเกตของคนจำนวนมาก ตอนที่เขาชูพลเอกแห่งยุโรปขึ้น ผู้ใต้บังคับบัญชาของพลเอกแห่งยุโรปล้วนเห็นกันหมดแล้ว จอมพลถูกจับทหารใจไม่ดี ทหารสามแสนนายนาทีนี้ได้สูญเสียแกนนำไปแล้ว

คนที่พวกเขาเชื่อใจมากที่สุดกลายเป็นแบบนี้ แล้วพวกเขายังมีช่องทางที่เหลือของการต่อสู้อะไรอีก หมดกัน พวกเขาจบเห่แล้ว แต่พวกเขาไม่ได้ทิ้งอาวุธที่อยู่ในมือไป เพราะถ้าทิ้งแล้ว พวกเขาจะกลายเป็นเป้าหมายที่ยอมรับการทารุณกรรมทุกอย่างจากคนอื่น

“นี่ ราชาของพวกแก!” ฟางเหยียนตะคอกใส่สนามรบอันไพศาล จากนั้นยกมือปาดไป ได้ยินเพียงเสียงฟับ เลือดกระฉูดออกมาจากกำแพงเมือง ฟางเหยียนถือเพียงหัวของพลเอกแห่งยุโรป ร่างกายของเขาหล่นลงมาจากบนกำแพงอย่างแรง ตอนวาระสุดท้ายพลเอกแห่งยุโรปยังพูดอะไรบางอย่าง แต่ฟางเหยียนไม่มีอารมณ์ฟังคำพูดของเขาแม้แต่น้อย ตั้งแต่นาทีนั้นที่เขาเข้ามาในดินแดนประเทศหวา เขาก็เป็นคนตายแล้ว นี่เป็นสิ่งที่แน่นอน

ไม่มีใครแหกกฎเหล็กนี้ของประเทศหวาได้ ขอให้เกี่ยวกับผู้ที่รุกรานเข้าประเทศหวา จะต้องถูกฆ่าตัดหัว!”

“คนที่เข้าดินแดนประเทศหวาของฉัน ตัดหัว!” ฟางเหยียนชูหัวของพลเอกแห่งยุโรปอย่างสูงๆ ออร่าทั้งตัวได้ไปถึงจุดสูงสุด เพราะความเต็มเปี่ยมของออร่าของเขา ทำให้ผู้รุกรานเริ่มตื่นตระหนกสุดๆ

และเป็นโอกาสนี้พอดี ที่ทำให้เหล่านักรบของสำนักเจ็ดพิฆาตยิ่งอยู่ยิ่งดุร้ายขึ้น ฟางเหยียนเหมือนเลือดของสำนักเจ็ดพิฆาต เมื่อเขามา สำนักเจ็ดพิฆาตถูกไหลเข้าไปในเลือดที่สด สำนักเจ็ดพิฆาตในตอนนี้กับเมื่อกี๊เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

หลังจากที่รู้สึกพลังเพิ่มขึ้นแล้ว ฟางเหยียนทิ้งหัวของพลเอกแห่งยุโรป จากนั้นเมื่อหันหลังก็เดินไปไล่ไปทิศทางที่เมื่อกี๊สองคนนั้นหนีไป

ที่นี่ยังคงเป็นดินแดนของประเทศหวา พวกเขาอยากออกไป เหมือนกับว่าได้หลงทางเข้าให้แล้ว ตอนนี้กำลังของพวกเขาใกล้จะหมดแล้ว เมื่อกี๊ถึงแม้จะเก็บพลังภายในของการหนีเอาไว้ แต่แว็บเดียววิ่งไปหลายสิบลี้

“ฉันนึกไม่ถึงจริงๆว่าแกจะเป็นคนแบบนี้?” จู่ๆเย่เฟยก็เอามีดสั้นขึ้นมา จี้ไปที่คอของชายรูปงามอย่างนั่งลงกับพื้น ตะคอกส่งเขาอย่างเกรี้ยวกราด

ชายรูปงามไม่ขยับ เขาเพียงแต่ดูแคลนเหอะๆออกมา แล้วกล่าว “ฉันก็นึกไม่ถึงว่าแกจะเป็นคนแบบนี้!”

“ตกลงกันแล้วว่าทุกคนใช้พลังทั้งหมดที่มี ทำไมแกไม่ใช้?” เย่เฟยขยับมีด เค้นถาม

จอมนักรบทรงเกียรติยศ นวนิยาย บทที่ 572 จุดมุ่งหมายของเพลิงเสวน FDP dowload ฟรี

ที่ จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 572 จุดมุ่งหมายของเพลิงเสวน นักแสดงนำหลักและนางเอกมีอายุสั้น ด้วยกันอย่างมีความสุข จะเห็นได้ว่าทั้งคู่ซาบซึ้งในความสัมพันธ์นี้ ผู้แต่ง โซ่วปี่หนานซาน ที่ทิ้งเนื้อหาไว้ที่ บทที่ 572 จุดมุ่งหมายของเพลิงเสวน นั้นคุ้มค่าที่จะตั้งตารอ ความรักของพวกเขาจะสมบูรณ์หรือไม่ที่ จอมนักรบทรงเกียรติยศ โซ่วปี่หนานซาน บทที่ 572 จุดมุ่งหมายของเพลิงเสวน ติดตามและ จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 572 จุดมุ่งหมายของเพลิงเสวน PDF ดาวน์โหลดฟรีที่ th.readeraz.com

จอมนักรบทรงเกียรติยศ โซ่วปี่หนานซาน บทที่ 572 จุดมุ่งหมายของเพลิงเสวน

นวนิยาย จอมนักรบทรงเกียรติยศ บทที่ 572 จุดมุ่งหมายของเพลิงเสวน