เหนือดาวยังมีเรา บทที่ 8 ผมคือภาคิน

sprite

“ยกให้เป็นหน้าที่ของพี่ของผมแล้ว เวลาเขาจัดการเรื่องอะไรก็ไว้วางใจได้เลยครับ”

“เขาจัดการเรื่องอะไรฉันก็ค่อนข้างวางใจได้จริงๆนั่นแหละ”

เดย์พูดบ่นขึ้นด้วยความไม่พอใจ“คุณเหนือคุณก็พูดซะ ผมกับพี่ของผมก็ต่างคนต่างเก่งไม่เหมือนกัน คุณอยู่ที่องค์กรนานขนาดนั้น ไม่ได้เจอผู้หญิงมาหนึ่งปีเต็ม วันหยุดพักผ่อนที่หายากแบบนี้ ชอบอะไรก็พูดให้ผมฟังสักหน่อย รับรองว่าจะทำให้คุณพอใจอย่างแน่นอน”

“ไปให้พ้น”

“คุณเหนือ คุณเองก็อายุมากแล้ว ข้างกายไม่มีผู้หญิงเลยสักคน คุณคงจะไม่ได้อยู่ด้วยกันกับผู้ชายในองค์กรมานานจนเริ่มมีความสนใจผู้ชายกันเองแล้วใช่ไหมครับ?”

ทิศเหนือจ้องเขม็งด้วยสายตาดุดัน เดย์ทำได้แค่เงียบปากไปด้วยความคับข้องใจ

“ไปเตรียมรถเข็นมาให้กับฉันหนึ่งคัน”

เดย์ไม่เข้าใจ ก้มลงมองสำรวจขาของทิศเหนือสักพัก“ให้ใครใช้เหรอครับ?”

“นายรู้ไหมว่าจุดที่แตกต่างกันมากๆของนายกับพี่ของนายคืออะไร?”

“หืม?”

“พี่ของนายเป็นคนที่ไม่ปากมาก”

เดย์เข้าใจขึ้นมาทันที“ผมจะไปจัดเตรียมให้เดี๋ยวนี้แหละครับ!”

ในช่วงค่ำคืนที่เงียบสงัด บนนถนนแทบจะไม่มีคนสัญจรไปมา รถเก๋งสีดำคันหนึ่งขับแล่นเข้ามาในประตูใหญ่ของคอนโด จอดลงด้านหน้าของคอนโดหลังหนึ่ง

ในเวลานี้เป็นช่วงเวลาตีสาม เป็นช่วงเวลาที่คนส่วนใหญ่หลับลึกที่สุด พันดาวเองก็ไม่เว้น

เธอนอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ในห้องนอน หัวเตียงส่องสว่างด้วยแสงไฟอบอุ่นจากโคมไฟกลางคืน หน้าต่างภายในห้องนอนเปิดขึ้นมาครึ่งหนึ่ง ลมช่วงเวลากลางคืนพัดเข้ามา ผ้าม่านโบกกระเพื่อมเล็กน้อย

เนื่องจากอาศัยอยู่ชั้นสูง ความปลอดภัยจึงดีมาโดยตลอด แม้แต่เรื่องลักขโมยก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน ดังนั้นพันดาวจึงหลับลึกอย่างมาก

เสียงที่ดังอยู่ข้างนอกห้องก็ไม่อาจปลุกให้พันดาวตื่นได้ แม้แต่โคมไฟกลางคืนบนหัวเตียงที่จู่ๆก็ดับลง เธอเองก็ยังไม่รู้สึกตัว ยังคงนอนหลับปุ๋ย

ภายในห้องมีเงาสีดำหนึ่งเงา เลื่อนรถเข็นจากห้องรับแขกมาอยู่ตรงหน้าประตูห้องของเธอ ยื่นมือออกไปเปิดประตูห้องนอนของเธอ

ห้องดำมืดไปทั่วทุกแห่ง แสงจันทร์เล็ดลอดผ่านเข้ามาจากนอกหน้าต่าง ก็เพียงพอที่จะแยกแยะเค้าโครงของสิ่งของต่างๆได้บ้าง

เสียงการเคลื่อนไหวของรถเข็นไม่ได้ดังมาก แต่ในค่ำคืนที่เงียบสงัดกลับเสียงดังฟังชัด

รถเข็นเลื่อนมาถึงข้างเตียง กำลังตรงมายังทิศทางของพันดาว

เธอยังไม่ตื่น ประมาณว่าถ้าลากเธอออกไปจากห้องแล้วเอาเธอไปขายซะ พอวันรุ่งขึ้นเธอก็ยังไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

ถ้าไม่ใช่เพราะว่าครั้งนี้เธอถูกคนวางกลอุบายใส่ เขาก็ไม่ได้กะที่จะมาปรากฏตัวอยู่ข้างกายของเธอเร็วขนาดนี้

เนื่องจากว่าถ้าสถานภาพตัวตนของเขาเปิดเผยช่องโหว่ออกมาล่ะก็ อันตรายจะไม่ใช่แค่ตกมาที่เขาคนเดียวเท่านั้น แต่รวมถึงภารกิจทั้งหมดอีกด้วย

ผู้หญิงสมองทึ่มคนนี้ ทำให้เขาต้องแหกกฎครั้งแล้วครั้งเล่า

เขาจงใจยื่นมือออกไปปัดผมที่หน้าของเธอออก ที่มือสวมถุงมือเอาไว้ จึงไม่ได้สัมผัสโดนผิวที่เนียนเรียบของเธอ แต่กลับทำให้เธอรู้สึกตัวอยู่บ้าง

ความรู้สึกจั๊กจี้ทำให้เธอยื่นมือออกมาปัดไปปัดมาที่ตัวของตัวเอง กำลังจะพลิกตัวนอนต่อ แต่มือนั้นกลับบีบกรามของเธอเอาไว้ไม่ให้เธอหันหน้าไปไหน

ดวงตาที่สะลึมสะลือเห็นเงาสีดำที่กำลังนั่งอยู่ตรงหัวเตียงของตัวเอง แยกไม่ออกว่ามันเป็นความฝันหรือว่าความจริง เธอจึงลุกตัวขึ้นมาจากเตียงทันที มือก็ยื่นออกไปกดปุ่มเปิดปิดไฟ

“ไม่ต้องกลัว”

เป็นเสียงของผู้ชายคนหนึ่ง แหบแห้งเล็กน้อย

พันดาวห่อผ้าห่มเอาไว้แน่นหดตัวอยู่ตรงหัวเตียง น้ำเสียงสั่นเทา“คุณคือใคร?”

อ่าน เหนือดาวยังมีเรา Anonymous บทที่ 8 ผมคือภาคิน นวนิยายออนไลน์ฟรี

The เหนือดาวยังมีเรา Anonymous บทที่ 8 ผมคือภาคิน ซีรีส์ได้รับการอัปเดตพร้อมรายละเอียดใหม่มากมาย ขนานกับลักษณะบุคลิกภาพนั้น คือ อารมณ์ของคนที่รักชีวิต รักชีวิต อยากหนีจากสถานการณ์ชีวิตที่มืดมนและน่าสลดใจ ในบทที่ เหนือดาวยังมีเรา บทที่ 8 ผมคือภาคิน ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน กล่าวได้ว่า เหนือดาวยังมีเรา นวนิยาย บทที่ 8 ผมคือภาคิน เป็นบทที่อ่านง่ายที่สุดในซีรีส์ เหนือดาวยังมีเรา ชุดนี้

เหนือดาวยังมีเรา Anonymous บทที่ 8 ผมคือภาคิน

เหนือดาวยังมีเรา บทที่ 8 ผมคือภาคิน