เล่ห์รัก ท่านประธาน บทที่ 598 สิ่งที่คุณปกป้องไม่ได้ ฉันจะปกป้องให้คุณเอง!

sprite

ฝนเริ่มตกลงมาจากท้องฟ้า

วิลสันนอนหมดสติอยู่ตรงลาน ภายใต้ท้องฟ้าที่มืดมิด น้ำฝนชะล้างเลือดในร่างกายของเขา

เมื่อรูบี้มาถึง แววตาของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจ และความเจ็บปวด

"วิลสัน!" วิลสันได้ยินเสียงของผู้หญิงราง ๆ เขาใช้พลังทั้งหมดลืมตาขึ้นมา และเห็นร่างบางด้วยสายตาที่พร่ามัว

เขายิ้มและพึมพำเสียงแหบอย่างอ่อนแรง "เซรีน คุณกลับมาแล้ว"

รูบี้คุกเข่าลง เธอช่วยพยุงเขาขึ้นมา และรู้สึกเจ็บปวด "วิลสัน คุณนี่โง่จริง! ทำไมคุณไม่สู้กลับ ในเมื่อคุณบาดเจ็บสาหัส?"่

รูบี้ใช้พลังทั้งหมดแบกเขาไว้บนหลัง หญิงสาวรูปร่างบางและสูง แบกชายหนุ่มตัวใหญ่ไว้บนหลังของเธอ เธอค่อย ๆ เดินออกมาจาก ดาร์ก คาบิเนททีละก้าว

"วิลสัน คุณต้องอดทนไว้นะ ใครจะไปช่วยเซรีนถ้าคุณตาย?" รูบี้จะใจเย็นเสมอ แต่ตอนนี้เธอแบกชายหนุ่มไว้บนหลังของเธอ และเลือดก็ไหลลงมาจากหน้าอกของเขา ถึงแม้ว่าฝนจะตก แต่รูบี้ก็รู้สึกถึงของเหลวอุ่น ๆ บนหลังของเธอ

"วิลสัน ฉันจะบอกให้นะ อย่าคิดว่าฉันจะช่วยคุณไปช่วยเซรีนเชียวนะ! มีแต่คุณเท่านั้นที่จะช่วยเธอได้!"

"คุณต้องมีชีวิตอยู่ต่อนะ!"

"วิลสัน คุณได้ยินฉันหรือเปล่า?"

ดาร์ก คาบิเนทนั้นมีการ์ดสายลับเฝ้าอยู่หลายคน

"แบล็ค โรส คุณจะทรยศองค์กรกับผู้บัญชาการ เพื่อช่วยคนทรยศนี่จริง

เซรีนวางวิลสันลงบนพื้น เธอหยิบปืนออกมา แล้วเล็งไปที่ขมับของการ์ดสายลับคนนั้น "ปล่อยวิลสันกับฉันออกไป!"

"รูบี้ นี่คุณเป็นบ้าไปแล้วหรือไง? คุณหักหลังพวกเรานะ คุณรู้หรือเปล่าว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าคุณหักหลังองค์กร?! คุณจะต้องถูกตามล่าไปตลอดชีวิตนะ!"

รูบี้หัวเราะอย่างเย็นชา "คุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่าชอบฉัน? คุณจะช่วยฉันหรือเปล่า เพราะตอนนี้ฉันกำลังตกอยู่ในอันตราย?"

"รูบี้ สิ่งที่คุณทำมันคือ การทรยศองค์กรนะ!"

รูบี้ยิ้มเยาะอย่างดูถูก "งั้นคุณก็ไม่ได้ชอบฉันจริงน่ะสิ อย่ามาพูดไร้สาระกับฉัน และมาช่วยพวกเราออกไป ถ้าคุณไม่ช่วยฉันกับวิลสันออกไป ฉันก็จะฆ่าคุณตอนนี้เลย!"

"คุณมันบ้าไปแล้ว! วิลสันมีค่าถึงขนาดต้องทำแบบนี้เหรอ? ทั้ง ๆ ที่เขาไม่เคยชอบคุณเลย!"

ฉันต้องช่วยเขา เพราะว่าเขาก็ช่วยฉันมาหลายครั้งแล้ว! คุณรู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นคนรักษาคำพูด ถ้าคุณไม่ช่วยฉัน ฉันจะฆ่าคุณจริง ๆ

ความรู้สึกหวาดกลัว แสดงออกมาทางใบหน้าของหัวหน้าการ์ดสายลับ "ก็ได้ อย่าทำตัวไม่มีเหตุผลเลย ผมจะนำทางคุณไป"

"ช่วยพยุงวิลสันด้วย!"

หัวหน้าการ์ดสายลับช่วยพยุงวิลสันขึ้นมาจากบนพื้น และทั้งสามคนก็เดินออกมาจาก ดาร์ก คาบิเนท

เมื่อพวกเขาออกมาจาก ดาร์ก คาบิเนทแล้ว ทอมป์สันก็ขับรถเข้ามา หลังจากที่เธอเปิดประตูรถ รูบี้ก็เตะหัวหน้าการ์ดสายลับที่ช่วยพยุงวิลสันออกไป เธอช่วยพาวิลสันเข้าไปนั่งในรถตรงที่นั่งด้านหลัง แล้วรีบเข้าไปในรถ

แล้วรถสีดำก็รีบขับออกไปจาก ดาร์ก คาบิเนท

หัวหน้าการ์ดสายลับรีบสั่งลูกน้องของเขา "ยิงเลย! ฆ่าพวกเขาซะ!"

ทอมป์สันมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นข้างหลัง แล้วเขาก็เตือนรูบี้ "เกาะแน่น ๆ นะ"

กระสุนยิงถูกกันชนรถ แต่รถคันนี้เป็นรถกันกระสุน ทอมป์สันเร่งความเร็ว แล้วรถสีดำก็หายไปในความมืด

พวกเขาขับรถมาถึงคฤหาสน์ของรูบี้

รูบี้วางวิลสันลงบนเตียง ส่วนทอมป์สันกำลังชื่นชมคฤหาสน์ของเธอ

"ว้าว รูบี้ คุณก็ซ่อนคฤหาสน์หลังนี้ไว้ได้ดีนี่! มีดอกไม้กับนกอยู่ที่นี่ด้วย มันเหมาะกับการมาพักร้อนมากเลยนะ"

รูบี้ยกมือขึ้นมาตรวจดูลมหายใจของวิลสัน "มาช่วยเอากระสุนออกให้วิลสันก่อนเถอะ เขากำลังจะตาย!"

แล้วทอมป์สันก็นึกขึ้นมาได้ ว่าเขามีสิ่งที่ต้องทำ "อ้อ จริงสิ คุณมีห้องพยาบาลหรือเปล่า?"

"มี"

แล้วการผ่าตัดก็เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง

ทอมป์สันออกมาจากห้องพยาบาล "ห้องพยาบาลที่นี่มีเครื่องมือให้พร้อม และทันสมัยดีนะ ไม่เลวนี่"

"เลิกพูดไร้สาระเถอะ วิลสันเป็นยังไงบ้าง?"

"เขารอดแล้ว กระสุนไม่ได้โดนจุดสำคัญ เขาก็แค่เสียเลือดมาก"

แล้วพูดด้วยความเป็นห่วง "เซรีนถูกผู้บัญชาการลักพาตัวไป แล้วตอนนี้ก็กลายเป็นนักฆ่าหุ่นเชิด วิลสันต้องกลับไปที่ ดาร์ก คาบิเนทอีกถ้าเขาฟื้นขึ้นมา ถึงเขาจะไม่ได้บาดเจ็บร้ายแรง แต่เขาก็ไม่ควรต่อสู้

ทอมป์สันถอนหายใจแล้วพูด "ความรักมันคืออะไรกัน? หลายคนยอมเสี่ยงชีวิตและตายเพื่อมัน"

"ใช่แล้วล่ะ"

มันคงเป็นเรื่องราวความรักที่สมบูรณ์แบบ ถ้าไวท์ วูล์ฟ รักคุณ และคุณสองคนก็หนีไปด้วยกัน แต่สิ่งที่คุณกำลังทำตอนนี้ ก็เหมือนกับเสียเงินไปเปล่า ๆ

"ความรู้สึกที่ฉันมีให้เขาอาจไม่ใช่ความรัก แต่มันอาจเป็นความเชื่อใจ ฉันโตมาพร้อมเขา และเขาก็เป็นเหมือนพี่ชายมาตลอด เขาปกป้องฉันทุกครั้งที่ฉันตกอยู่ในอันตราย ฉันต้องปกป้องเขา เซรีนคือ คนที่เขาอยากปกป้องมาทั้งชีวิต ฉันจึงอยากปกป้องใครก็ตามที่เขาอยากปกป้อง

"ชิ ซาบซึ้งชะมัด คุณเกือบทำให้ผมร้องไห้เลย!"

รูบี้ขมวดคิ้วแล้วมองเขาอย่างหมั่นไส้ "คุณเลิกทำตัวเป็นเด็กผู้หญิงได้ไหม?! ฉันไม่เห็นจะอยากร้องไห้เลย!"

อ่าน เล่ห์รัก ท่านประธาน โอเอสเต้ ลูน่า บทที่ 598 สิ่งที่คุณปกป้องไม่ได้ ฉันจะปกป้องให้คุณเอง! นวนิยายออนไลน์ฟรี

The เล่ห์รัก ท่านประธาน โอเอสเต้ ลูน่า บทที่ 598 สิ่งที่คุณปกป้องไม่ได้ ฉันจะปกป้องให้คุณเอง! ซีรีส์ได้รับการอัปเดตพร้อมรายละเอียดใหม่มากมาย ขนานกับลักษณะบุคลิกภาพนั้น คือ อารมณ์ของคนที่รักชีวิต รักชีวิต อยากหนีจากสถานการณ์ชีวิตที่มืดมนและน่าสลดใจ ในบทที่ เล่ห์รัก ท่านประธาน บทที่ 598 สิ่งที่คุณปกป้องไม่ได้ ฉันจะปกป้องให้คุณเอง! ได้แสดงให้เห็นอย่างชัดเจน กล่าวได้ว่า เล่ห์รัก ท่านประธาน นวนิยาย บทที่ 598 สิ่งที่คุณปกป้องไม่ได้ ฉันจะปกป้องให้คุณเอง! เป็นบทที่อ่านง่ายที่สุดในซีรีส์ เล่ห์รัก ท่านประธาน ชุดนี้

เล่ห์รัก ท่านประธาน โอเอสเต้ ลูน่า บทที่ 598 สิ่งที่คุณปกป้องไม่ได้ ฉันจะปกป้องให้คุณเอง!

เล่ห์รัก ท่านประธาน บทที่ 598 สิ่งที่คุณปกป้องไม่ได้ ฉันจะปกป้องให้คุณเอง!