ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 652 หึงหวงจนโมโห (3)

sprite

บทที่ 652 หึงหวงจนโมโห(3)

หลิวหยิงขมวดคิ้วแน่น เธอที่เขาพูดถึงคือใคร?หลิวหยิงสงสัยว่าเป็นเวินลั่วฉิงหรือเปล่า?

แต่เธอรู้สึกไม่ใช่

“คุณกลับไปเถอะ ผมไม่เป็นอะไร”ไป๋ยี่รุ่ยไม่ได้อธิบาย มองหลิวหยิงแวบหนึ่ง จากนั้นก็เริ่มไล่แขก น้ำเสียงมีความท้อแท้ใจอย่างสิ้นหวัง

หลิวหยิงมองเขา ไม่ได้จากไปและไม่ได้พูดอะไร

สภาพเขาตอนนี้จะให้เธอวางใจออกไปได้อย่างไร?เธอรู้สึกว่าช่วงนี้ต้องเกิดเรื่องอะไรขึ้นแน่ๆ

แต่ดูจากท่าทีของไป๋ยี่รุ่ยตอนนี้ คงไม่เล่าให้เธอฟังหรอก

เธอรู้สึกว่ายามนี้เขาท้อแท้ใจ ไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น เหมือนกับคนที่รอคอยความตาย รอคอยความตายอย่างหมดอาลัยตายอยาก!!

เกิดอะไรขึ้นกับชายหนุ่มที่อายุไม่ถึงสามสิบปี ถึงกลับรอตายอย่างนี้?

ครั้งที่แล้วหลังเวินลั่วฉิงจากไป เขาก็ไม่ได้เป็นเช่นนี้ ถึงตอนนั้นเขาจะเสียใจ แต่ก็ให้ความร่วมมือคุณหมอ

รักษาอาการอย่างเต็มที่ เธอดูออกว่าตอนนั้นเขาอยากดีขึ้นเร็วๆ

ดังนั้นที่ไป๋ยี่รุ่ยเป็นอย่างนี้ไม่น่าเกี่ยวข้องกับเวินลั่วฉิง

“ช่วงนี้คุณได้ติดต่อฉิงฉิงไหม?”หลิวหยิงรู้ว่าถึงเขาจะไม่สนใจเรื่องอื่น แต่เขาต้องใส่ใจเรื่องเวินลั่วฉิงแน่นอน

หลิวหยิงรู้ว่ามีเพียงเรื่องของเวินลั่วฉิง ถึงสามารถดึงเขาออกจากห้วงการรอตายอย่างสิ้นหวังได้

ดังคาด เมื่อไป๋ยี่รุ่ยได้ยิน สีหน้าพลันเปลี่ยนไป แต่เขาก็กลับมาเรียบเฉยในไม่ช้า “ไม่ได้ติดต่อ ผมคิดว่าตอนนี้เธอมีความสุขดี ไม่ติดต่อคือสิ่งที่ดีที่สุด”

ท่าทีที่เวินลั่วฉิงปฏิเสธเขาชัดเจนมาก ครั้งก่อนเขาไม่ได้รั้งเธอไว้ เพราะเขารู้ว่าตัวเองควรตายใจได้แล้ว

ต่อมาเขาจ้างคนไปสืบเรื่องเธอกับเย่ซือเฉิน และอีกอย่างเย่ซือเฉินแทรกมือเข้ามาดูแลบริษัทเวินซื่อกรุ้ป เขารู้ว่าเย่ซือเฉินทำเพื่อเธอ

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจวางมือ

“แต่ช่วงนี้เธออยู่ไม่เป็นสุขเลย คุณไม่รู้เหรอ?”อันที่จริงหลิวหยิงรู้ดีว่าเรื่องพวกนั้นไม่เหลือบ่ากว่าแรงเวินลั่วฉิงหรอก หลิวหยิงแค่ไม่อยากให้ไป๋ยี่รุ่ยจมปลักอยู่กับความเศร้าต่อไป

“เธอเป็นอะไร?”ไป๋ยี่รุ่ยตอบสนองในที่สุด สีหน้ามีความเป็นห่วงอย่างเห็นได้ชัด น้ำเสียงมีความร้อนใจหลายส่วน ไม่หดหู่เฉกเช่นเมื่อสักครู่นี้แล้ว

เขาคิดว่ามีเย่ซือเฉินอยู่ทั้งคน เธอจะมีความสุข ดังนั้นเขาเลือกที่จะปล่อยมือ

“ช่วงนี้คุณไม่ดูข่าวบ้างเลยเหรอ?”หลิวหยิงได้ยินเขาพูด พลางขมวดคิ้ว ช่วงนี้เรื่องฉิงฉิงเอิกเกริกมากมาย แต่ไป๋ยี่รุ่ยกลับไม่ประสีประสา?

มันไม่ถูกนี่?

“คุณยืมมือถือผมหน่อย”ไป๋ยี่รุ่ยลุกขึ้นนั่งอย่างยากลำบาก ประโยคแรกคือยืมมือถือของหลิวหยิง

หลิวหยิงตกใจเล็กน้อย ยิ่งรู้สึกสงสัย ไป๋ยี่รุ่ยยืมมือถือเธอ?แล้วมือถือเขาล่ะ?

แต่หลิวหยิงไม่ได้ตอบ แค่ยื่นมือถือของตนไปให้เขา

ไป๋ยี่รุ่ยรีบรับมือถือมา จากนั้นก็เริ่มค้นหาเรื่องของเวินลั่วฉิง

เห็นวิดีโอพวกนั้น เห็นกล่องแสดงความคิดเห็นพวกนั้น สีหน้าไป๋ยี่รุ่ยก็ดูแย่มาก “ทำไมเป็นแบบนี้?”

“คุณไม่ต้องเป็นห่วง ฉันเคยโทรหาฉิงฉิงแล้ว ฉิงฉิงบอกว่าเรื่องหลายๆอย่างเป็นเรื่องปลอม”หลิวหยิงเห็นการตอบสนองของเขา

รู้สึกเจ็บปวดมาก แต่ตอนนี้เธอได้แต่ยิ้มปลอบใจเขา

“เย่ซือเฉินล่ะ เกิดเรื่องมากมายอย่างนี้ เย่ซือเฉินไม่สนใจเหรอ?”ไป๋ยี่รุ่ยหรี่ตา น้ำเสียงมีความเย็นหลายส่วน

“ฉิงฉิงบอกว่าคุณชายสามเย่จะจัดการเอง”เดิมที่หลิวหยิงไม่ได้พูดถึงเย่ซือเฉิน แต่ในเมื่อเขาถามอย่างนี้ เธอก็ต้องตอบไปตามความจริง

อันที่จริงเธอรู้ว่าคุณชายสามเย่เป็นห่วงเวินลั่วฉิงมาก รักเวินลั่วฉิงมาก ดังนั้นคุณชายสามเย่ไม่ปล่อยให้เวินลั่วฉิงเกิดเรื่องร้ายๆหรอกแต่หลิวหยิงไม่ได้พูดประโยคนี้ออกไป

เธอไม่อยากกระทบกระเทือนจิตใจไป๋ยี่รุ่ย

ไป๋ยี่รุ่ยที่กุมมือถือไว้สั่นระริก มุมปากก็สั่นเล็กน้อย“ผมรู้ ความสามารถของเย่ซือเฉิน คงจัดการได้แน่ ผมยังรู้อีกว่าเย่ซือเฉินรักเธอดังนั้นผมจึงตัดสินใจวางมือ”

หลิวหยิงกะพริบเร็วๆ เขาตัดสินใจปล่อยมือ?ปล่อยมือเวินลั่วฉิง?

“หรือชั่วชีวิตนี้สิ่งที่ผมสามารถทำเพื่อเธอได้เพียงอย่างเดียวก็คือ ปล่อยมือ จากนั้นก็มองเธอมีความสุข”มุมปากไป๋ยี่รุ่ยยกขึ้น คล้ายอยากจะยิ้ม แต่ยิ้มไม่ออก

หลิวหยิงรู้ว่าเขาต้องปวดใจมากๆ

รักถึงขั้นยอมปล่อยมือเพื่อเธอ เพื่อให้เธอมีความสุข รักอย่างนี้มันลึกขนาดไหนกัน?

“เธอต้องมีความสุขแน่”หลิวหยิงรู้ว่าเวินลั่วฉิงต้องมีความสุขแน่ๆ

แต่ไป๋ยี่รุ่ยล่ะ?เขาปล่อยมือเพื่อความสุขของเวินลั่วฉิง แล้วตัวเขาล่ะ?

เธอล่ะ?สัญญาห้าปีระหว่างเธอกับมู่หรงซือถูใกล้จะถึงแล้ว อนาคตเธอจะเป็นแบบไหนกัน?

เธอรักไป๋ยี่รุ่ยมาตั้งนานแล้ว แต่เธอกลับรู้ว่า เธอไม่อาจเข้าไปอยู่ในใจของไป๋ยี่รุ่ยได้ ไม่มีทางตลอดกาล เพราะในใจไป๋ยี่รุ่ยมีเวินลั่วฉิงเต็มหมดแล้ว ไม่มีที่ให้คนอื่นอีก

“หลิวหยิง คุณช่วยผมซื้อมือถือหน่อยได้ไหม?”

ความคิดหลิวหยิงกำลังแล่นพล่าน ได้ยินคำพูดของไป๋ยี่รุ่ยก็ต้องชะงัก

ไป๋ยี่รุ่ยจะให้เธอช่วยซื้อมือถือ?

แล้วมือถือของเขาล่ะ?มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ช่วงนี้ไป๋ยี่รุ่ยผ่านอะไรมากันแน่?

“ได้ เดี๋ยวฉันไปช่วยคุณซื้อ คุณอยากได้แบบไหน?”หลิวหยิงเก็บความสงสัยไว้ รีบตอบรับ

“อะไรก็ได้ เข้าเน็ตได้ก็พอ”ไป๋ยี่รุ่ยไม่ได้เรียกร้องสูง ไม่สูงเลยจริงๆ

แต่หลิวหยิงไม่เข้าใจ เขาเป็นถึงระดับประธานบริษัททำไมไม่มีกระทั่งมือถือ?

อ่าน ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน โม่เสี้ยโยวจู๋ บทที่ 652 หึงหวงจนโมโห (3) ออนไลน์ฟรี

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน นวนิยาย บทที่ 652 หึงหวงจนโมโห (3) ชุดของผู้แต่ง โม่เสี้ยโยวจู๋ ได้รับการอัปเดตใน th.readeraz.com แล้ว ที่ บทที่ 652 หึงหวงจนโมโห (3) ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน เราเห็นว่านักแสดงนำหญิงล้วนเป็นเด็กผู้หญิงที่น่าสังเวชที่ด้านล่างของสังคม ถูกรังแกและกดขี่ แต่ โม่เสี้ยโยวจู๋ จะปล่อยให้หัวหน้าฝ่ายชายช่วยเธอให้รอดพ้นจากคนอื่นๆ แผนของผู้คน? ติดตาม ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 652 หึงหวงจนโมโห (3) ที่นี่

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน โม่เสี้ยโยวจู๋ บทที่ 652 หึงหวงจนโมโห (3)

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน นวนิยาย บทที่ 652 หึงหวงจนโมโห (3)