ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 730 คุณชายสามเย่รู้จนได้(2)

sprite

บทที่ 730 คุณชายสามเย่รู้จนได้ (2)

เย่ซือเฉินได้ยินพลันขมวดคิ้วแน่นเป็นปม ถึงแม้ตลอดหลายปีมานี้เขากับเย่โป๋เหวินจะไม่ค่อยคุยกันมากนัก ถึงแม้จะมีโทรศัพท์ขวางกั้น แต่เขายังคงฟังเสียงออก น่าจะฟังไม่ผิด……

แต่ความหมายของคู่สายสนทนาทำให้เขาไม่กล้าเชื่อว่าเป็นเย่โป๋เหวิน

เย่โป๋เหวินกับเวินลั่วฉิง?เป็นไปได้ยังไง?

“เห้อ คิดไม่ถึงว่าจะดีใจเปล่าๆ”เย่โป๋เหวินไม่ได้ยินเสียง แต่ไม่ค่อยใส่ใจมากนัก ซึ่งเขาคิดว่าบางครั้งเขาก็จะพูดออกมา

ได้ยินคำว่าดีใจเปล่าๆ ดวงตาที่หรี่ขึ้นเล็กน้อยของเย่ซือเฉินก็ยิ่งเคร่งขรึมอย่างชัดเจน

เย่ซือเฉินขยับมุมปาก ยังคงไม่พูดอะไร เขาเอามือถือของตัวเองออกมา แล้วเห็นมีข้อความเข้าหลายฉบับ

ซึ่งเป็นข้อความที่เขาให้คนไปสืบเมื่อวาน เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายสืบได้ความแล้ว ตอนที่ข้อความเข้าเขาก็ไม่ได้ยินเสียง แน่นอน ถึงจะได้ยินตอนนั้นเขาก็ไม่มีเวลาอ่าน

คนนั้นตอบข้อความให้เขาอย่างกะทัดรัด บอกว่าเมื่อวานเย่โป๋เหวินนัดเจอเวินลั่วฉิง เวินลั่วฉิงไปตามนัด ดังนั้น……

“ฉิงฉิง ฉันจะกลับไปที่ศูนย์พักฟื้นแล้ว พวกเราเจอหน้ากันอีกได้ไหม?”อีกฝั่งหนึ่งของสาย เย่โป๋เหวินลังเลสักพัก เสียงที่ต่ำเล็กน้อยปนการหยั่งเชิงและการรอคอยที่ตั้งความหวัง

ได้ยินคำว่ากลับศูนย์พักฟื้น ร่างกายเย่ซือเฉินก็แข็งค้าง วินาทีนี้เขาแน่ใจแล้วว่าอีกฝ่ายคือเย่โป๋เหวิน

เย่โป๋เหวินพ่อของเขา

เมื่อกี้พ่อของเขาพูดว่าอะไรนะ?บอกว่าเวินลั่วฉิงไม่ใช่ลูกสาวเขา ยังบอกว่าเขาแอบดีใจเปล่าๆ?

เขาดีใจอะไร?

เย่โป๋เหวินพึ่งกลับมาได้ไม่กี่วัน ถึงขั้นนัดเจอเวินลั่วฉิง ถ้างั้นคงรู้ความสัมพันธ์ของเขากับเวินลั่วฉิงแน่ๆ

ดังนั้น เย่โป๋เหวินคิดว่าเวินลั่วฉิงคือลูกสาวเขาเลยดีใจ?

ดีใจ?คิก เย่โป๋เหวินเป็นพ่อที่ดีมากเลย

“ฉิงฉิง ได้ไหม?”ฝ่ายเย่โป๋เหวินไม่ได้ยินเสียงตอบ จึงรู้สึกแปลกใจ อดถามหนึ่งประโยคไม่ได้

“ไม่ได้”มุมปากเย่ซือเฉินขยับเล็กน้อย คำพูดเย็นเยียบส่งออกมาทีละคำ บัดนี้ดวงตาเย่ซือเฉินเย็นยะเยือกถึงขีดสุด แม้นกั้นไว้ด้วยสายโทรศัพท์ แต่ก็ยังคงได้ยินเสียงเย็นซ่าทะลุถึงใจ

เขาพูดว่าไม่ได้!!

อย่างไม่มีสิทธิ์ให้เจรจาต่อรอง!!

“คุณไม่ใช่ฉิงฉิง คุณเป็นใคร?”เย่โป๋เหวินได้ยินเสียงของผู้ชายก็อึ้งทันที น้ำเสียงมีความตกตะลึงหลายส่วน

เห็นได้ชัดว่าเขาฟังเสียงเย่ซือเฉินไม่ออก

ริมฝีปากเย็นแข็งของเย่ซือเฉินเพิ่มความเย้ยหยันขึ้นหลายส่วน คิก น่าขัน พ่อเขาฟังเสียงของเขาไม่ออก

ช่างเป็นพ่อบังเกิดเกล้าของเขาโดยแท้

“ฉิงฉิงล่ะ ฉิงฉิงอยู่ไหน?”เย่โป๋เหวินได้สติรีบถามโดยเร็ว ซึ่งน้ำเสียงมีความกังวลและเป็นห่วง

เย่ซือเฉินสามารถได้ยินอย่างชัดเจนผ่านสายโทรศัพท์ มุมปากเย่ซือเฉินเพิ่มความเย้ยหยันขึ้น

ยี่สิบปีมานี้ เย่โป๋เหวินไม่เคยใส่ใจกับเรื่องของเขาเลย ไม่เคยสนใจเขาเลย เขาคิดว่าเย่โป๋เหวินสนใจคนไม่เป็นเสียแล้ว ตอนนี้เห็นทีคงไม่ใช่

เย่โป๋เหวินแค่ไม่สนใจเขาเท่านั้น

“เธอนอนอยู่”สายตาเย่ซือเฉินมองไปยังเวินลั่วฉิงที่ยังคงนอนหลับอยู่ สายตากลายเป็นอ่อนโยนทันที

อันที่จริงด้วยนิสัยของเย่ซือเฉิน หากเย่โป๋เหวินพูดอย่างนี้ เย่ซือเฉินจะไม่อธิบายเลย

ฉะนั้น บัดนี้เย่ซือเฉินจงใจพูดเช่นนี้

“นาย?นายคือซือเฉิน”อีกฝั่งหนึ่งของสาย เย่โป๋เหวินชะงักไปหลายวินาที จากนั้นก็อุทานด้วยความตกใจ เขาฟังออกเสียที

หรือเขาอาจฟังเสียงเย่ซือเฉินไม่ออก แต่เป็นการคาดเดา

“นาย นายอยู่กับฉิงฉิงด้วยกัน?”เย่โป๋เหวินแอบถอนหายใจ พลางรีบถามหนึ่งประโยค บัดนี้ฟังเสียงของเขาแล้วรู้สึกแปลกๆ “เมื่อกี้นายบอกว่าฉิงฉิงนอนอยู่?”

เพิ่งนอนหลับ”เย่ซือเฉินฟังความคิดของเย่โป๋เหวินออก ดังนั้นเขาเลยจงใจพูดแบบนี้ จะว่าไปเขาก็ไม่ได้พูดอะไรผิด

“พวกลูก ทำไมพวกลูก??”เสียงเย่โป๋เหวินสูงขึ้นหลายส่วน บัดนี้ เหมือนเขาจะลืมว่าผลตรวจดีเอ็นเอออกมาแล้ว ซึ่งเวินลั่วฉิงไม่ใช่ลูกสาวของเขา

ดังนั้นเย่ซือเฉินกับเวินลั่วฉิงทำอะไรก็ไม่เป็นไร

“ทำไมพวกเราไม่ได้?มีปัญหาอะไร?”ดวงตาทั้งคู่ของเย่ซือเฉินหรี่ขึ้นทีละนิด“พวกเราอยู่ด้วยกันตั้งนานแล้ว เธอเป็นภรรยาของผม พ่อไม่รู้เหรอ?”

เย่ซือเฉินพูดอย่างนี้เพื่อหยั่งท่าที ถ้าเย่โป๋เหวินไม่รู้ สิ่งที่เย่โป๋เหวินพูดว่าดีใจเปล่าๆ เขาอาจให้อภัยได้

“ฉันรู้ ฉันรู้ว่าเมื่อก่อนพวกลูกเคยแต่งงานกัน แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนกัน……”เห็นได้ชัดว่าเย่โป๋เหวินไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ของเย่ซือเฉิน เขาแค่ตอบไปตามคำถาม

ตอบชนิดที่คิดว่าต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว……

“ตอนนี้สถานการณ์ไม่เหมือนกันยังไง?ทำไมพวกเราอยู่ด้วยกันไม่ได้?”ดวงตาที่หรี่ขึ้นของเย่ซือเฉินมีความอำมหิตหลายส่วนวินาทีนี้ ความหวังสุดท้ายที่เขามีต่อเย่โป๋เหวินก็ไม่เหลือเลยสักนิด

“ไม่ใช่ผลตรวจออกมาแล้วเหรอ?เวินลั่วฉิงไม่ใช่ลูกของพ่อ ไม่ใช่เหรอ?”ตอนที่เย่ซือเฉินพูด เสียงของเขาเย็นยะเยือกแบบไร้ความรู้สึก

“ใช่ แต่ผลเพิ่งออกมา ฉิงฉิงรู้สิ่งที่ฉันพูดอยู่แท้ๆ ทำไมเมื่อคืนเธอถึงไปหาลูก กับลูก………”เย่โป๋เหวินพูดประโยคนี้อย่างร้อนใจและเร็วมาก

ตอนแรกเขาคิดว่าเมื่อวานเวินลั่วฉิงแค่พูดพล่อยๆ คาดไม่ถึงว่าเวินลั่วฉิงจะไม่สนใจอะไรจริงๆ

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน โม่เสี้ยโยวจู๋ บทที่ 730 คุณชายสามเย่รู้จนได้(2) ออนไลน์ฟรี

นวนิยาย ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน โม่เสี้ยโยวจู๋ บทที่ 730 คุณชายสามเย่รู้จนได้(2) ได้อัปเดตบทใหม่พร้อมเนื้อหาใหม่มากมาย ที่ บทที่ 730 คุณชายสามเย่รู้จนได้(2) ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน คนที่น่าสังเวชสองคนนี้ถูกปฏิเสธโดยทั้งสังคม แม้ว่าจะมีข้อบกพร่องอย่างมากในด้านรูปลักษณ์และความเป็นมนุษย์ โม่เสี้ยโยวจู๋ คิดว่าพวกเขาเป็นชิ้นส่วนที่สมบูรณ์แบบสำหรับกันและกัน ติดตาม ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน นวนิยาย บทที่ 730 คุณชายสามเย่รู้จนได้(2) ได้ที่เว็บไซต์ th.readeraz.com

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 730 คุณชายสามเย่รู้จนได้(2)

{ {.bookTitle}} นวนิยาย บทที่ 730 คุณชายสามเย่รู้จนได้(2)