ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 817 เขาทำตัวอันธพาลอย่างเปิดเผยเหมือนเป็นสิ่งเที่ยงตรง (2)

sprite

เธอไม่อาจทำเสร็จได้ในเวลาเพียงห้าวินาที

แต่ถังหลินยืนอยู่นอกประตู กำลังรออยู่ กำลังเร่งอยู่ หากเธอยืดเวลานานเกินไป คาดว่าคงทำให้ถังหลินเกิดความสงสัยได้

เพราะตอนนี้เธอมีสถานะเป็นผู้ชาย ระหว่างผู้ชายสองคนไม่มีอะไรไม่สะดวก เวลาห้าวินาทีเพียงพอต่อการเปิดประตูแล้ว

หากรู้แต่แรก เมื่อกี้เธอไม่ส่งเสียง แกล้งหลับแล้วยังดีกว่าเลย

แต่ตอนนี้สายเกินไปแล้ว

หลินเป้ยลังเลอยู่อย่างนี้ เวลาห้าวินาทีผ่านไปเป็นที่เรียบร้อย

“หลินเป้ย คุณมัวชักช้าอยู่อย่างนี้ ผมสงสัยในตัวคุณมาก……”ถังหลินเห็นประตูห้องไม่เปิดเสียที ไม่เพียงแต่ไม่โกรธ ใบหน้ายังเผยรอยยิ้มออกมา หากหลินเป้ยไม่มีอะไรจริงๆ คงไม่ยืดเวลาเปิดประตูหรอก

ถังหลินจงใจหยุดพูด ปล่อยให้หลินเป้ยไปเดาความหมายด้านหลังเอาเอง

“คุณถัง คุณมีอะไรพวกเราค่อยคุยกันตอนบ่ายนะ ตอนนี้ฉันจะพักผ่อน”หลินเป้ยได้ยินคำพูดของถังหลิน มุมปากของเธอก็ยกขึ้นเล็กน้อย เมื่อกี้เธอไม่เปิดประตู ทำให้ถังหลินสงสัยแล้ว ดังนั้นตอนนี้ยิ่งเปิดไม่ได้แล้ว

ให้ถังหลินสงสัยยังดีกว่าให้เขาเข้ามาในห้อง แล้วเจอความผิดปกติของเธอจริงๆ

หลินเป้ยก้มหน้ามองส่วนหน้าที่ปุ้มปุ้ยของตน ลักษณะที่เด่นชัดเช่นนี้ ขอเพียงมีตาก็ดูออกกันทั้งนั้น

“หลินเป้ย คุณเชื่อไหมว่าผมจะให้พนักงานโรงแรมมาช่วยเปิดประตู?”ถังหลินได้ยินคำพูดของหลินเป้ย มุมปากที่เผยรูปเรเดียนยิ่งแจ่มชัดมากขึ้นหลายส่วน เมื่อเป็นเช่นนี้ ยิ่งยืนยันได้ว่าหลินเป้ยมีเงื่อนงำจริงๆ

เขารู้อยู่แล้วว่าเขาทายไม่ผิด

เช่นนั้นเส้นผมเส้นนั้น หลินเป้ยก็จงใจทำอย่างแน่นอน

ไม่น่าจะใช่เส้นผมของหลินเป้ย หลินเป้ยไม่รู้เอามาจากไหน จากนั้นก็เอามาวางไว้บนหมอนตัวเอง

ดังนั้น หลินเป้ยประเมินไว้แล้วว่าเขาต้องไปที่ห้องนอนของหลินเป้ย!ประเมินได้อย่างแม่นยำว่าเขาต้องเอาเส้นผมไปตรวจดีเอ็นเอ

ดวงตาถังหลินหรี่ขึ้นทีละนิด เจ้าชายน้อยวางแผนร้ายได้เก่งกาจมาก

เพียงแต่มาวางแผนใส่เขา ผลแห่งการกระทำนี้ หวังว่าหลินเป้ยจะแบกรับไหว

“คุณถัง ฉันคือเจ้าชายแห่งประเทศDนะ”หลินเป้ยได้ยินคำพูดของถังหลิน พลางแอบถอนหายใจ ถังหลินพูดจาเย่อหยิ่งเกินไปแล้วเขาเป็นถึงเจ้าชายแห่งประเทศD ส่วนถังหลินเป็นข้าราชการที่ต้อนรับแขกอย่างพวกเขา

ตามหลักแล้ว ถังหลินไม่กล้าทำเช่นนี้

แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด หลินเป้ยรู้สึกอดวิตกกังวลไม่ได้ เธอรู้สึกว่าถังหลินอาจจะกล้าทำอย่างนั้นจริงๆ

“ใช่ คุณคือเจ้าชายประเทศD ดังนั้นตอนนี้ผมเป็นห่วงว่าเจ้าชายน้อยจะเป็นลมอยู่ในห้อง ผมเลยให้คนเอาคีย์การ์ดประตูห้องขึ้นมาเปิด……”เห็นได้ชัดว่าเมื่อกี้ถังหลินไม่ได้พูดพร่ำเพรื่อ เขาวางแผนไว้อย่างดิบดีแล้วต่างหาก

หลินเป้ย:“……”

ภายในห้อง ณ ตอนนี้ หลินเป้ยหงุดหงิดจนอยากตีคน ถังหลินต่ำช้า ไร้ยางอายสิ้นดี

คนอย่างนี้ทำไมถึงปล่อยให้มีชีวิตอยู่บนโลกนี้ได้?!

ไร้คุณธรรมเหลือเกิน!!

“ผมนับถึงสาม……”ถังหลินไม่ได้ล้อเล่น เขาจริงจังมาก!

อีกทั้งไม่ปล่อยให้หลินเป้ยมีโอกาสปฏิเสธได้เลย

“หนึ่ง……”ถังหลินเริ่มนับเลขขึ้นมาอย่างช้าๆ:“สอง……”

ภายในห้อง หลินเป้ยแอบขบกราม แววตาของเธอเปล่งประกาย จากนั้นก็เอามือถือออกมารีบโทรหาเจ้าชายใหญ่:“พี่ใหญ่ ช่วยฉันด้วย”

“ทำไมเหรอ?”ทางโน้น เจ้าชายใหญ่ได้ยินเสียงของหลินเป้ยก็มึนงง:“เกิดอะไรขึ้น?”

“ไอ้บ้าถังหลินจะเข้ามาในห้องฉันให้ได้เลย ฉันไม่อยากให้เขาเข้ามา เขาบอกว่าถ้าฉันไม่เปิดประตู เขาจะเรียกคนในโรงแรมมาเปิด

พี่ชาย พี่หาวิธีไล่เขาไปเขาไปหน่อย”หลินเป้ยรู้ดีว่า สถานการณ์อย่างนี้เธอปล่อยให้ถังหลินเข้ามาไม่ได้เด็ดขาด

“ทำไมถังหลินต้องเข้าห้องของน้องด้วย?”เจ้าชายใหญ่ขมวดคิ้วแน่น น้ำเสียงมีความสงสัยไม่เข้าใจหลายส่วน

“ฉันจะไปรู้ได้ไงว่าเขาเป็นบ้าอะไร เขาเป็นบ้า ไม่อาจเข้าใจได้ ไร้ยารักษา พี่ใหญ่ พี่พาตัวเขาไป ฉันไม่อยากเห็นเขา”หลินเป้ยตอนนี้เกลียดถังหลินเข้ากระดูกแล้วล่ะ

เธอไม่อยากเห็นหน้าถังหลิน ไม่อยากเห็น!!

“หลินเป้ย น้องเป็นอะไร?พี่พึ่งเห็นน้องอารมณ์ขึ้นแบบนี้ครั้งแรก”อีกฝั่งหนึ่งของสาย ดวงตาเจ้าชายใหญ่กะพริบปริบๆ เขารู้จักนิสัยน้องชายคนนี้ของเขาดี ปกติเป็นคนใจเย็นสุขุม อีกทั้งยังเรียกได้ว่าเป็นผู้เปี่ยมไปด้วยความฉลาด สามารถวางกลยุทธได้อย่างดีเยี่ยม แล้ววันนี้เป็นอะไรไป?

หลินเป้ยชะงัก กะพริบตาเบาๆ ใช่แล้ว เธอเป็นอะไรไป?!

ทำไมเธอถึงโมโหง่ายอย่างนี้?

“พี่ชาย หาวิธีเอาตัวถังหลินไปก่อน”หลินเป้ยแอบถอนหายใจ เพื่อให้ตัวเองสงบนิ่งลง ในเมื่อโทรไปแล้ว บัดนี้ก็เปลี่ยนคำพูดไม่สะดวก

“ได้ พี่จะไปดูให้”เจ้าชายองค์ใหญ่ได้ยินเสียงหลินเป้ยสงบลง มุมปากก็ยกขึ้น ทันใดนั้นเขารู้สึกว่าน้องชายคนนี้เหมือนมีความลับอะไรบางอย่าง?

ถังหลินทำให้น้องชายของเขาโกรธได้ถึงขนาดนี้?

เจ้าชายใหญ่รู้สึกว่าเรื่องนี้ผิดแปลก

เจ้าชายใหญ่วางสาย จากนั้นก็ออกจากห้องนอน ก่อนจะเห็ฯถังหลินยืนอยู่ด้านหน้าห้องของ เจ้าชายใหญ่หลินเป้ยยกคิ้วขึ้น ยิ่งรู้สึกถึงความแปลกประหลาดของเรื่องนี้เป็นอย่างมาก

“คุณถัง”เจ้าชายใหญ่มองถังหลินพร้อมกับเอ่ยชื่อหนึ่งคำ ใบหน้าเผยรอยยิ้มอันเกรงอกเกรงใจ:“คุณถังจะมาหาหลอินเป้ยหรือ?”

เจ้าชายใหญ่แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้

มีรอยยิ้มแวบผ่านแววตาของถังหลิน หลินเป้ยไม่กล้าเปิดประตู ดังนั้นเลยขอให้เจ้าชายใหญ่ช่วยเหลือ!!

บัดนี้ในใจถังหลินยิ่งมั่นใจว่าหลินเป้ยมีปัญหาจริงๆ

อันที่จริงถังหลินไม่ใช่จะต้องเข้าไปในห้องหลินเป้ยให้ได้อยู่แล้ว เขาแค่หยั่งเชิงหลินเป้ยดูเท่านั้นเอง

ผลจากการหยั่งเชิงในครั้งนี้ ถังหลินรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างยิ่ง!!

ถังหลินคือนักโหดตัวยง เป็นจิ้กจองที่ไม่เผยพิรุธ หลินเป้ยจะฉลาดแค่ไหนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา

ในเมื่อเจ้าชายใหญ่มาแล้ว ผมก็ไม่ต้องเป็นห่วงแล้วล่ะ”ถังหลินเงยหน้ามองเจ้าชายใหญ่ ตอบอย่างเป็นธรรมชาติ

ภายในห้อง เมื่อหลินเป้ยได้ยินคำพูดของถังหลินก็โกรธจนอัดอั้นตันใจ เกือบสำลักเลือกออกมา

อ่าน ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 817 เขาทำตัวอันธพาลอย่างเปิดเผยเหมือนเป็นสิ่งเที่ยงตรง (2)

ผู้แต่ง โม่เสี้ยโยวจู๋ ที่ ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน นวนิยาย บทที่ 817 เขาทำตัวอันธพาลอย่างเปิดเผยเหมือนเป็นสิ่งเที่ยงตรง (2) ให้รายละเอียดที่น่าสนใจอย่างยิ่ง นางเอกใน บทที่ 817 เขาทำตัวอันธพาลอย่างเปิดเผยเหมือนเป็นสิ่งเที่ยงตรง (2) ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน ที่มีบุคลิกเสรีนิยมและเข้มแข็ง ได้นำเรื่องราวมาสู่รายละเอียดที่คาดไม่ถึง ส่งผลให้ความรักของคนสองคนเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้น นวนิยาย ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน โม่เสี้ยโยวจู๋ บทที่ 817 เขาทำตัวอันธพาลอย่างเปิดเผยเหมือนเป็นสิ่งเที่ยงตรง (2) ได้อัปเดตบทล่าสุดที่ th.readeraz.com อ่านชุดเต็ม ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน แล้ววันนี้

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน โม่เสี้ยโยวจู๋ บทที่ 817 เขาทำตัวอันธพาลอย่างเปิดเผยเหมือนเป็นสิ่งเที่ยงตรง (2)

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน นวนิยาย บทที่ 817 เขาทำตัวอันธพาลอย่างเปิดเผยเหมือนเป็นสิ่งเที่ยงตรง (2)