ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1)

sprite

แต่เขารู้ดีว่ามันเป็นเพียงการเพ้อฝันเท่านั้น

สวรรค์ช่างโหดร้ายเหลือเกิน ไม่ให้เขามีความหวังเลยแม้แต่เศษเสี้ยว

ร่างกายที่ยืนตรงของเขาเริ่มโยกกะทันหัน ริมฝีปากบางอ้าขึ้น ก่อนจะสำลักเลือดสดออกมา

“หัวหน้า……”อะจ้งตกใจจนหน้าเปลี่ยนสี รีบตรงเข้าไปเพื่อประคองเขา:“หัวหน้าครับ ผมส่งคุณไปโรงพยาบาลนะครับ”

“ไม่ต้องหรอก”ซ่างกวนหงยืนตัวตรง สุ้มเสียงแผ่วเบาราวกับลมที่พัดกระจัดกระจาย เป็นการล่องลอยที่ไม่ค่อยมีจริงเท่าใดนัก

อะจ้งยิ่งรู้สึกช็อก สภาพในตอนนี้ของหัวหน้าทำให้เขารู้สึกกลัว เขากลัวว่าหัวหน้าจะ……

“อะจ้ง ผมอยากไปหาเธอ”อะจ้งกำลังใช้ความคิด สุ้มเสียงของซ่างกวนหงก็ค่อยๆดังขึ้น ซึ่งเสียงดังขึ้นเล็กน้อย แต่ฟังดูแล้วยิ่งเหมือนไกลห่างกว่าเดิม

อะจ้งชะงัก หลายปีมานี้หัวหน้าตามหาเธอมาตลอดอยู่แล้วไม่ใช่หรือ?ที่มาเมืองAในครั้งนี้ก็เพื่อตามหาเธอไม่ใช่หรือ แล้วสิ่งที่หัวหน้ากล่าวในเวลานี้หมายความว่าอย่างไร?

บัดนี้เขาไม่ค่อยเข้าใจความหมายของหัวหน้ามากนัก หัวหน้าเสียใจจนพูดเหลวไหลแล้วหรือ?

“แต่ผมกลัว ผมกลัวว่าผมตายแล้วยังหาตัวเธอไม่เจออีก”ซ่างกวนหงเงยหน้ามองจุดสุดสูงของตึก ใบหน้าของเขาถูกแสงแดดสอดส่อง มันช่างน่ามองยิ่งนัก แต่กลับให้ความรู้สึกเลือนรางเสียจนเกือบไม่มีแล้ว

เดิมทีเขาเป็นคนที่ดึงดูดสายตาผู้อื่นนับล้านชีวิต เป็นผู้สูงศักดิ์มาโดยตลอด แต่ ณ ตอนนี้กลับทำให้ตัวเองทรุดโทรมด้วยเหตุเพียงเพราะออกตามหาเธอแล้วไม่เจอ

หลายปีมานี้ เขาเคยคิดว่าเธออาจเสียชีวิตแล้ว ดังนั้นเขาจึงเคยมีความคิดที่ว่า หากเขาตายไปคงได้เจอเธอ แต่เขาก็ยังกลัวว่าถึงแม้เขาจะตายแล้ว แต่ก็ยังคงไม่เจอเธออยู่ดี

เขาไม่กลัวตาย กลัวเพียงไม่เจอเธอเท่านั้น

“หัวหน้าไม่ได้เด็ดขาดเลยนะครับ”อะจ้งเข้าใจความหมายของเขาก็ต้องตัวสั่นเทาด้วยความตกใจ รู้สึกเย็นหนาวไปทั่วร่าง

“หัวหน้าครับ พวกเราออกตามหาต่อเถอะครับ มันต้องมีหวังอยู่แล้วครับ……”อะจ้งรู้ดีว่าคำเกลี้ยกล่อมของเขานั้นไร้น้ำหนักมาก ไม่มีผลในการโน้มน้าวใจหัวหน้ามากนัก เพราะหัวหน้าตามหามายี่สิบห้าปีแล้ว แต่ยังคงไร้ความคืบหน้าใดๆ

ทว่า เขาทนมองหัวหน้ามีใจใฝ่หาความตายไม่ได้

“มีหรือ?”ใบหน้าของซ่างกวนหงที่มีพระอาทิตย์ส่องแสงรู้ความซีดเผือดเล็กน้อย เกิดความรู้สึกไม่ใช่ความจริงหลายส่วน

“มีครับ ต้องมีแน่ๆ หัวหน้าอย่าเพิ่งท้อแท้ใจสิครับ ครั้งนี้พวกเราเพิ่งมาถึงเมือง Aนะครับ ยังไม่ทันได้เริ่มตามหาเลย ไม่แน่ครั้งนี้อาจเจอตัวคุณนายก็ได้ครับ”อะจ้งไม่มั่นใจเลยสักนิด แต่เขาจำเป็นต้องพูดเช่นนี้ หัวหน้าท้อใจ เขาจะท้อใจตามไม่ได้

ทว่าสิ่งที่อะจ้งเป็นกังวลมากที่สุดในตอนนี้ก็คือ เขาเกรงว่าหากตามหาตัวคุณนายไม่เจอ หัวหน้าจะยืนหยัดต่อไปไม่ไหว……

เวลานี้อะจ้งไม่รู้ว่าตัวเองเกลี้ยกล่อมให้หัวหน้าออกมาครั้งนี้จะเป็นเรื่องถูกหรือผิดกันแน่?

หวังเพียงสวรรค์เมตตา ครั้งนี้ได้โปรดดลบันดาลให้หัวหน้าได้เบาะแสคุณนายด้วยเถอะ

“อะจ้ง นายติดตามผมมากี่ปีแล้ว?”ซ่างกวนหงหันไปมองพ่อบ้านคนสนิทที่เก่าแก่ สายตาราบเรียบ น้ำเสียงแผ่วเบาและเนิบช้า

ฟังดูเหมือนเป็นการพูดคุยทั่วไป

อะจ้งกลับตกตะลึงจนเหงื่อชุ่มกาย เขารู้ดีว่าหัวหน้าคงไม่ถามโดยไร้สาเหตุ

“หัวหน้าครับ ผมติดตามท่านตั้งแต่อายุสิบหกปีครับ ตอนนี้ก็สามสิบห้าปีแล้วครับ”อะจ้งตื่นตระหนกตกใจ แต่ก็ยังคงตอบคำถาม ระหว่างที่อะจ้งตอบ สีหน้ามีความอ่อนโยนหลายส่วน

หัวหน้าช่วยชีวิตเขาไว้เมื่อตอนเขาอายุสิบหกปี นับจากนั้นมา เขาก็ติดตามอยู่ข้างกายหัวหน้าเสมอมา ร่วมเรียนรู้ ฝึกฝน บุกน้ำลุยไฟไปทั่วโลกกับหัวหน้าด้วยกัน

เขาเห็นทุกการพัฒนาของหัวหน้ามากับตา หัวหน้ารับช่วงดูแลองค์กรโกสต์ซิตี้ต่อเมื่ออายุยี่สิบปี ภายในเวลาอันสั้นห้าปี หัวหน้าทำให้อิทธิพลขององค์กรโกสต์ซิตี้ที่แข็งแกร่งอยู่แล้ว ยิ่งขยายใหญ่ขึ้นเกินสองเท่าตัว

ระยะเวลาห้าปี หัวหน้ากลายเป็นที่รู้จักของคนทั้งโลก

ตอนหัวหน้าอายุยี่สิบห้าปีถูกสหายคนสนิททรยศ ตอนนั้นหัวหน้าหลบหนีมาอยู่ในเมือง Aคนเดียว จากนั้นหัวหน้าตกหลุมพราง โดนคนอื่นวางยา

และเวลานั่นเองที่หัวหน้าได้พบเจอกับคุณนาย

หากตอนนั้นไม่เจอคุณนาย หัวหน้าคงไม่อาจรักษาชีวิตไว้ได้

เสียดายที่ต้องแคล้วคลาดจากกันกับคุณนาย ต่อมาหัวหน้าก็บาดเจ็บสาหัส พอหัวหน้าฟื้นสภาพร่างกายแล้วมาตามหาคุณนาย แต่ก็ไม่พบเสียแล้ว

องค์กรโกสต์ซิตี้ก็มอบให้นายดูแลแล้วนะ”ซ่างกวนหงมองพ่อบ้านที่ติดตามมากว่าสามสิบห้าปี แววตาพลันเผยความซาบซึ้งออกมา หลังเผชิญกับการทรยศเมื่อครั้งยี่สิบห้าปีก่อน เขาก็ไม่ปักใจเชื่อใครง่ายๆอีกต่อไป

“หัวหน้าครับ ไม่ได้ครับ……”ตอนแรกอะจ้งก็แค่คาดเดา แต่เมื่อได้ยินหัวหน้าสั่งเสียอย่างนี้ ชั่วเวลานี้เขาจึงตกใจจนต้องสูดลมหายใจ ร่างกายก็เริ่มสั่นเล็กน้อย

“อะจ้ง ครั้งนี้มาเมืองA ผมไม่คิดจะกลับไปแล้ว”สายตาของซ่างกวนหงค่อยๆหันไปมองตึกใหญ่ตรงหน้าอีกครั้ง เสียงอันแผ่วเบาและเนิบช้าเหมือนพูดให้อะจ้งฟัง และยังเหมือนพูดให้ตัวเองฟังอีกด้วย

ครั้งนี้เขามาเมืองAแล้วก็ไม่อยากกลับไปอีก ไม่ว่าจะหาเธอเจอหรือไม่ เขาก็จะไม่กลับไปแล้ว

เขาอยู่รั้งอยู่ที่นี่ต่อ ไม่ว่าจะเป็นจะตายเขาก็จะอยู่ที่นี่ เพราะที่นี่อยู่ใกล้เธอเพิ่มขึ้น

เขาไม่กล้าเพ้อฝันอะไรอีกต่อไป ความปรารถนาของเขาริบหรี่มาถึงขั้นนี้แล้ว

ร่างกายของอะจ้งแข็งค้างกะทันหัน บัดนี้เขารู้สึกเสียใจที่เกลี้ยกล่อมให้หัวหน้ามองเมืองAอีกครั้ง

ตอนแรกเขายังรู้สึกปลาบปลื้มที่หัวหน้ายินยอมมาเมืองA แต่ตอนนี้เขากลับเต็มไปด้วยความกลัว

“หัวหน้าครับ ผมจะให้คนไปตามหาคุณนายเดี๋ยวนี้เลยครับ ครั้งนี้พวกเราต้องหาคุณนายเจอแน่ๆครับ เจอแน่ๆครับ”ตอนนี้อะจ้งไม่กล้าจินตนาการถึงผลลัพธ์อย่างอื่นแล้ว สิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้คือการออกตามหาตัวคุณนายให้พบ อีกทั้งครั้งนี้ต้องหาคุณนายให้เจอด้วย

อ่าน ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน นวนิยาย บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1)

ชุดนวนิยาย ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน ของ โม่เสี้ยโยวจู๋ ได้อัปเดตบทล่าสุดแล้ว บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1). ที่ บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1) ตัวละครชายและหญิงยังคงอยู่ที่จุดสูงสุดของปัญหา ซีรีส์ ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน โม่เสี้ยโยวจู๋ บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1) เป็นนวนิยายที่ดีมาก ดึงดูดผู้อ่านได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1) ได้นำรายละเอียดที่น่าตื่นเต้นมาให้ผู้อ่าน เนื้อหาใดที่ผู้เขียน โม่เสี้ยโยวจู๋ จะนำเรามาที่ บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1) ติดตาม ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1) ได้ที่เว็บไซต์ th.readeraz.com.

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน โม่เสี้ยโยวจู๋ บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1)

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 845 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (1)