ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 846 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (2)

sprite

พูดอย่างไม่เกินจริง อำนาจลับนี้ได้กระจัดกระจายไปทุกภาคส่วนทุกแวดวงธุรกิจในเมืองAเป็นที่เรียบร้อย เรียกได้ว่าเข้าไปอยู่ในทุกตรอกทุกซอกเลยก็ว่าได้

และที่สำคัญอำนาจนี้มีหัวหน้าเป็นผู้ควบคุมดูแลเอง พวกเขาฟังคำสั่งเฉพาะหัวหน้า ทุกครั้งที่เขาไปถ่ายทอดคำสั่งของหัวหน้า เขาก็จำเป็นต้องพกป้ายคำสั่งจากหัวหน้าไปยืนยันทุกครั้ง

หากอำนาจนี้รวบรวมมาใช้เมื่อไหร่ อย่าว่าแต่ตามหาคนคนหนึ่งเลย กระทั่งหัวหน้านำใบหน้าจำนวนหนึ่งใบทิ้งไปอยู่ในกองใบไม้

พวกเขาก็สามารถหาออกมาได้อย่างรวดเร็วทันใจ

สำหรับปัญหาที่มีเกี่ยวกับคุณนายก็คือ ไม่มีใครรู้จักคุณนายมาก่อน ไม่มีใครรู้ประวัติรายละเอียดของคุณนายเลยแม้แต่น้อย

ไม่มีใครรู้ว่าคุณนายมีหน้าตาเช่นไร กระทั่งหัวหน้าก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคุณนายมีหน้าตาเป็นเช่นไร

หัวหน้าวาดภาพเหมือนมากมาย แต่ทุกภาพก็ไม่เคยมีวาดออกมาอย่างชัดเจน

เขานำภาพวาดเหมือนให้ลูกน้องดู ลูกน้องก็ดูอะไรไม่ออก

ถึงแม้กิริยาท่วงท่าและความสง่าของคุณนายจะเหมือนกันทุกภาพ แต่สิ่งเหล่านี้มันเลือนราง ไม่ค่อยชัดเจน เกรงว่ามีเพียงหัวหน้าเจอตัวคุณนายแล้วถึงจะดูออก

สำหรับคนรอบกาย การใช้กิริยาท่วงท่าและความสง่างามในภาพวาดเหมือนเพื่อตามหาคนที่สอดคล้องกัน มันเป็นโจทย์ยากมาก

แน่นอนหลายปีมานี้ก็หาลักษณะที่คล้ายคลึงกันมาได้อยู่บ้าง แต่หัวหน้ามองเพียงแวบเดียวก็ปฏิเสธทันควัน

ดังนั้นหลายปีมานี้ ถึงแม้อำนาจนี้จะซึมแทรกเข้าไปทุกที่ในเมืองAแล้ว แต่ยังคงไร้ผลเช่นเดิม

แน่นอน ในเมืองAก็มีสาขาขององค์กรโกสต์ซิตี้ด้วย เพียงแต่เรื่องตามหาตัวคุณนาย ไม่ได้ใช้สาขานี้ได้ร่วมด้วย แถมสาขานี้ก็ไม่รู้เรื่องนี้เลย

เพราะเหตุการณ์ถูกหักหลังเมื่อยี่สิบห้าปีก่อน หัวหน้าจึงยิ่งมีความคลางแคลงใจเพิ่มขึ้น ระมัดระวังตัวเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะเรื่องของคุณนาย

“หัวหน้าครับ ผมบอกอะเหลียงให้มาแล้วครับ เขาน่าจะใกล้มาถึงแล้วครับ”บัดนี้อะจ้งร้อนใจมาก กระวนกระวายใจมาก ดังนั้นระดับเสียงจึงยกขึ้นด้วยสัญชาตญาณ

ทว่าถึงแม้เสียงของอะจ้งจะดังขึ้น ซ่างกวนหงยังคงเหมือนไม่ได้ยิน ยังคงยืนอยู่กับที่โดยไม่ขยับ ไม่ตอบสนองใดๆ

เห็นหัวหน้าเป็นเช่นนี้ อะจ้งก็รู้สึกสลดใจ พูดไม่ออกไปชั่วขณะ

“หัวหน้า ผู้ดูแลจ้ง”บังเอิญในเวลานี้ ผู้ชายอายุประมาณสี่สิบปรากฏตัวข้างกายผู้ดูแลจ้ง

“อะเหลียง นายมาแล้วหรือ”ผู้ดูแลจ้งดึงสติกลับมา รีบอำพรางสีหน้า ก่อนจะมองไปยังอะเหลียง:“ครั้งนี้หัวหน้ามาด้วยตัวเอง

นายใช้กำลังพลทั้งหมดไปตามหาคุณนายให้พบ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม”

ประโยคนี้ของผู้ดูแลจ้งเป็นคำสั่งตายที่ต้องปฏิบัติให้ได้ แต่เขาก็รู้ว่าเป็นเรื่องยากแสนยาก เพราะไร้ข่าวคราวตลอดยี่สิบห้าปีที่ผ่านมา หากแต่เพื่อหัวหน้าแล้ว เขาจำเป็นต้องสั่งการเช่นนี้

หากแม้สามารถให้ความหวังแก่หัวหน้าเพียงริบหรี่ก็ยังได้

อะเหลียงชะงัก มองไปยังซ่างกวนหงซึ่งอยู่ด้านหน้าที่ไม่ไกลเท่าใดนัก เห็นซ่างกวนหงไม่ขยับไม่ตอบสนองเลยสักนิด มุมปากอะเหลียงขยิบ แต่สุดท้ายก็เก็บคำพูดไว้ในใจ

“นายไปเถอะ”อะเหลียงไม่ได้เอ่ยคำคัดค้านใดๆ ผู้ดูแลจ้งรู้สึกปลื้มปีติยิ่งนัก ตอนนั้นหัวหน้าเป็นคนเลือกอะเหลียงกับมือ โดยให้รับผิดชอบเรื่องตามหาคุณนายในเมืองAเป็นการเฉพาะ ตลอดหลายปีที่ผ่านมาอะเหลียงจึงเข้าใจความรู้สึกนึกคิดของหัวหน้าเป็นอย่างดี

บัดนี้จึงไม่ได้พูดมาก อะเหลียงรู้ว่าเรื่องนี้สำคัญต่อหัวหน้าแค่ไหน ยี่สิบห้าปีมานี้ เขาไม่เคยหยุดนิ่ง เขาขยายอำนาจและออกตามหาคุณนายอย่างไม่ลดละ

เพียงแต่เบาะแสที่หัวหน้าให้เขานั้นน้อยจนน้อยสุดๆ

มิหนำซ้ำเขายังสงสัยว่าคุณนายที่หัวหน้ากล่าวถึงนั้นมีตัวตนอยู่จริงหรือไม่?

“ถ้ามีความคืบหน้าก็รีบรายงานหัวหน้าด่วนเลยนะ”ผู้ดูแลจ้งพึงพอใจอะเหลียงมาก ไม่ว่าด้วยความสามารถของอะเหลียงก็ดี

หรือความภักดีของอะเหลียงก็ดี แม้แต่แนวคิดอันชาญฉลาด ล้วนไร้ที่ติด้วยกันทั้งสิ้น

ผู้ดูแลจ้งรู้ว่าอะเหลียงต้องเข้าใจเจตนาในคำพูดเขาแน่นอน

“ผมทราบแล้วครับ”อะเหลียงตอบรับเสียงต่ำ สายตาที่หลุบลงเล็กน้อยมีความหนักอึ้งแวบผ่าน เขาจะไม่เข้าใจความคิดของผู้ดูแลจ้งได้อย่างไร แต่เป็นเช่นนี้ต่อไปก็ไม่ใช่ทางออกที่ดี

ไม่ว่าอย่างไรหัวหน้าก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริงสักวัน

เขารู้ในความสามารถตัวเองดี เขาถูกสั่งให้ตามหาคุณนายที่เมืองAตั้งแต่อายุสิบเจ็ดปี ยี่สิบห้าปีผ่านไปยังไร้เบาะแส ซึ่งเขาพยายามเต็มที่แล้วจริงๆ ดังนั้นครั้งนี้เขาจึงไม่ได้ตั้งความหวังไว้มากนัก

ผู้ดูแลจ้งอยากให้หัวหน้ามีความหวังบ้าง แต่ถ้าหาตัวคุณนายไม่เจอ ความหวังที่ตั้งขึ้นนี้ก็ต้องดับสูญอยู่ดี

พอถึงเวลาที่ความหวังสุดท้ายมีอันต้องดับสูญ สำหรับหัวหน้าแล้วเกรงว่าคงจะ……

อย่างไรเสียเขาก็ไม่ควรเหลื่อมล้ำ คำบางคำเขาไม่เหมาะที่จะพูด

ดังนั้นตอนนี้เขาจึงได้แต่ปฏิบัติตามคำสั่งที่ได้รับมอบหมาย พยายามตามหาคุณนายสุดแรง

อะเหลียงหันกายเตรียมจะจากไป เพียงแต่พอหันไปได้ครึ่งรอบก็หยุด เขาลังเลสักพัก ก่อนจะเอ่ยปากพูดว่า:“หัวหน้าครับ ผู้ดูแลจ้งสาขาของเราในเมืองAมีเรื่องในช่วงนี้ครับ”

ซ่างกวนหงยังไม่ตอบสนองเช่นเดิม ไม่รู้ว่าไม่ได้ยินคำพูดของอะเหลียงหรือได้ยินแล้วแต่ไม่แยแสกันแน่

เพราะเขาไม่สนใจองค์กรโกสต์ซิตี้หลายปีแล้ว แม้กระทั่งศูนย์รวมขององค์กรยังไม่สนใจเลย นับประสาอะไรกับแค่สาขาที่ตั้งอยู่ในเมืองA

สิ่งเดียวในตอนนี้ที่เขาสนใจก็คือเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเธอ

อ่าน ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน นวนิยาย บทที่ 846 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (2) ออนไลน์ฟรี

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 846 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (2) ได้รับการอัปเดตและอ่านออนไลน์ได้ฟรีที่ th.readeraz.com. ซีรีส์นวนิยาย ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 846 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (2) มาถึงเนื้อหาที่ดีที่สุดของซีรีส์นี้แล้ว ที่ บทที่ 846 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (2) ผู้แต่ง โม่เสี้ยโยวจู๋ แม้ว่าเขาจะมีสูตรของนักเขียนที่มีความสามารถ แต่ได้เป่าจิตวิญญาณของเขาให้กลายเป็นตัวเอกทั้งชายและหญิงที่มีชีวิตชีวา ที่บท บทที่ 846 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (2) เรารอคอยเนื้อหาที่ยอดเยี่ยมและยอดเยี่ยมอยู่เสมอ อ่านและดาวน์โหลดเรื่องราว PDF ฟรี ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 846 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (2) ที่นี่

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน โม่เสี้ยโยวจู๋ บทที่ 846 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (2)

ทดลองรัก ชีวิตแต่งงาน100วัน บทที่ 846 เขามีลูกสาวหนึ่งคน (2)